Gün alabildiğine kızıldı oturduğum sandalyeden Ben ölesiye mahzundum kendi baktığım pencereden. İçimdeki bunaltılardan kurtulmayı deniyordum Denedikçe şükür güzelliği iniyordu parmaklarıma Ben umutla kanat çırpan her leyleği kendime benzetiyordum. Zaman üzerimde ince ince çizgiler oluşturuyordu O kadar inceydi sadece ben görebiliyordum…
Çul Çaput
Oğlan suratıma bakmıyor kaç gündür. Varsın bakmasın. Ben diyeceğimi dedim. Gerisini o tartsın, ölçsün biçsin. Bakalım nereye varacak sonu. Kanepenin üzeri dizi dizi karton kutu. Kutulardan taşan giysiler, gecelikler, sandalye sırtlarına serilmiş elbiseler, bana hep o uğursuz günü hatırlatıyor. Kaldırayım…
Var mıydı(k)?
Uyandığımda hava henüz aydınlanmamıştı. Saate baktığımda şaşkındım. Saatler geçmişti ve uykumu almıştım evet ama mevsimlerden yaz olmasına rağmen bu saatte hâlâ güneş doğmamıştı. Bulutların ardından bile görünmüyordu. Bir süre daha yatakta kaldım. Odamdaki eşyaları az da olsa seçebilir olmuştum. Güneş…
Ölüme Dair
gece karanlık bir bıçak gibi kesiyordu gözlerimi kan sızıyordu göğsüme kucağım kızıl bir havuzdu gördüklerimden… dilim sussa da konuşuyordu kalbim durmadan her atışında haykırıyordu bildiklerimden… dört nala durmaksızın koşan atlara benziyordu hislerim uykusuz, yorgun, pes etmeyen sandıklarımdan… kulaklarım utanıyordu ve…
İki Ayrı Suskunluk
Kimse, kimseye değmeden; bağır çağır geçiyor yoldan. Bir şey olacakmış gibi. Bir şey olacakmış gibi duran ama hiç olmamış günlerden biri, Herkes, kendi yankısına çarpıp, dönüyor geri. Yağmurun toprağa düşüşü bile acele Bir tek sokak lambası ışığını aceleye getirmiyor Günlerden…
Anne Oldum Ben
Bir bebeğin avuçlarında buldum mutluluğu. Bakışlarında gördüm kendimi, hem tanıdık hem yabancıydı. İçimde bir yerlerde var oluşumun devamıydı, bilindikti. Oysa bir başka bedendi; çehresi, sesi ötekiydi. Öyle de güzeldi ki. Bir bebeğin gülüşünde buldum huzuru. Benimdi, bir parçamdı. Beni bana…
Sahte
Herkesi güldürürdü, başarırdı bunu. Bazen özel bir şey yapması da gerekmezdi. Ona bakanlar gülümserdi hemen. Özellikle çocuklar… Onunla fotoğraf çektirmek isterlerdi. Hatta bunun için sıraya girdikleri bile olurdu. “Ne büyük mutluluk ne büyük onur.” diyeceksiniz değil mi? Hayır, demeyin lütfen.…
Umudun Öyküsü
İnsanız; hayaller kurarız, planlar yaparız, umutlanırız… Bazen hiçbiri gerçekleşmez umduklarımızın, kendimizi hiç istemediğimiz bir durumun tam ortasında bulduğumuz olur. Bazen de istemediğimiz, dilemediğimiz kadar güzelliklerle sarılır dört bir yanımız. Hep söylenir ya, hayat sürprizlerle doludur. Dünyada örneği olmayan bu olayı…
Bir Şairin Evi Satılıksa
Bazen öldüğümü düşlüyorum, tıpkı Ruhi Bey gibi.Sonrası nasıl olur diye soruyorum kendime: Ölümden sonra yaşam mı vardır, yoksa yeni bir doğum mu? Ama asıl mesele metafizik değil. Şuracıkta ölsem, aklıma ilk gelen şey yazdıklarım oluyor. Şiirlerim ne olacak? Kim onları…