Nereye çıktığı bilinmez bir yolu bastonlarla aşmaya çalıştığımız bu arafta, kaynağı belirsiz bir ışık aydınlatıyor geceyi. Belki son hızla gelip çarpacak olan aracın farı, belki de çıkmaz bir sokağın lambası… Biri düşene kadar yürüyecek ihtiyarlar, sonrası domino taşı. “Delilik yer…
Meridyen
Parmak izlerim eskiyor duyumsadıkça Kendi kendime düşünceler içerisinde Konudan konuya atlıyorum Atmak istediklerim kapıda birikti Tin hisseder değince dizlerime dizleri Fırtınalar kopuyor ve bastırıyor yağmur Ben hâlâ sığınacak tenteler arıyorum Hiç durmadan koşuyorum ıslanmamış gibi Vardığım yerde her şey karanlıkta…
Rıhtım: Sayı 70
Çatlak bazen bir kırılmanın izi, bazen de içeride saklanan şeylerin ilk sızıntısıdır. Üzeri ne kadar sıvanırsa sıvansın bazı çatlaklar düzelmez. Bir süre gizlenir her şey, her şey kusursuz sanılır. Çatlakların büyüyüp kendini var eden duvarı yıkması için gereken küçük darbeler,…
Rıhtım: Sayı 69
Önce bir araya getirmeli, çatmalı, sonra vurmalı ve çalmalı; “çete”nin sözcüksel varoluşu böyleydi işte. Tarih boyunca çeteler yakıp yıkmayı, çalmayı, hakkı olmayana el uzatmayı güç sayesinde kendisine hak görmüş ancak eninde sonunda ya içten yıkılmış ya da başka bir gücün…
Bitmeyen Şiir
Her güzel şey gibi bitti Sokak aralarından caddelere taşan çocukluğumuz Kar tatilleri ve eve erken dönüş Ağaçlardan toplanan mevsim meyvesi Pazar sabahı çizgi filmleri gibi Kesildi yaprak hışırtısı Sonbahardı, bitti. Aynı asfalta tekrar basamamak belediyenin suçu Gökyüzü bu kadar soluksa…
Rıhtım: Sayı 68
Dünyanın hâkimi olan dinozorlar, hep öyle kalacaklarını zannediyorlarmış. Yarınlar varmış gibi yiyor, hatta çoğunu yarına bırakıyorlarmış. Tozu dumana katıp ortalığı ayağa kaldırıyor, hiçbir şey olmamış gibi hayatlarına devam ediyorlarmış… Günlerden bir gün, gökyüzünden gök taşları düşmeye başlamış dünyaya. Dinozorların…
Rıhtım: Sayı 67
Rıhtım dergisi, 67. sayısı ile sizlerle. DENEME Uçurumun Kıyısından Kendime – Huriye Çakıoğlu KÖŞE Sahne Dekorları – Serkan Üstündağ Zeytin Meselesi – Cemile Tarhan KÜÇÜREK Tamir – Canan Tümen ÖYKÜ Bu Bir Veda Değil – Canan Tümen İki Dünya…