Hiçbir şey eskisi gibi değil Ne gölgeler ne ışık Ne gözlerinde karanlık Devrimler de değişti biliyorsun İdeolojiler yanıldı Ama güneş hâlâ aynı yerden doğuyor Bir umut var diyebilirim Her şey için Anlaması güç değil geyiğin boynuzundan tutmayı Koşmalarını izlemeyi hiçbir…

Zaman kayar yerinden Yer uzay boşluğu, gök cisim Dürbünümden seyrederim Geçmişin bilinmezliği iki mercek Aynaya bakar gibi mimiksiz Yine telaşlar koşuyor dört bir yandan Bahar geldi ve geçiyor Belki de geçti şimdiki zaman Yine aynı yerdeyim, Herhangi bir yerinde uzayın…

Şimdi bir odada oturup beni bekliyorsun eskisi gibi körpe heveslerin her şey dün başlamış gibi izliyoruz önümüzde ne varsa sessizce bir bakmışsın yan yanayız en uzaktayken bir bakmışsın susup izliyoruz öylece iki satırın belini kırıyoruz üçten geriye doğru sayıyorum her…

ne bir söz ne anlam ne söylerim yalan dolan aklım başımda değil aklım avare aklım adeta ayaklı bir kitabe her zaman değil tam şu an iki çeşmedir her susan bu yalnızlık gürültülü sanki günü geçmiş yangın tüpü yollarda düğün terörü…

Zaman düşüveriyor dudaklarımdan Bir bütün hâlinde düşüveriyor zaman Sıvı ya da katı mı bilinmez Tane tane ama bir bütün. İki parmağımın arasında tutuyorum Mikro ölçekli sıkıştırılmış zamanı İçi hava dolu, bastırılmış zamanı Sığdırıyorum herkesi ve her şeyi Tüm yaşanmışlıkları, duyguları…