Reenkarnasyon

En başa dönelim
Her şeyin başlangıcına
Hiç kimsenin olmadığı boşluklara
Bir kadehe yıldızları dökelim
Şaşırsın karanlık
Patlasın işte bir şeyler
Her şey dağılsın etrafa
Bütün hikâyeler böyle başlar
Farz edelim ki yıldızlar gerçekten kuyruklu
Gezegenlere çarpa çarpa ilerliyorlar boşlukta
Sen de biliyorsun
Hızını alamayan her şey
Bir gün kendi kuyruğuna basar
Takıntılı bir adam oldum çıktım
Ve umursamaz
Nereye çıktıysam gözüm daha yükseğinde
Geride bıraktıklarım kendilerini zirvede zannediyor hâlâ
Gülüyorum
Paçalarımda kirli elleri
Çamura bassam daha iyi
Kuyuya düşen mi akıllı
yoksa taşı atan deli mi.
Hayır takıntılı değilim
Kadehler kırıldıkça yıldızlar serpiliyor
Kimisi galaksi oluyor kimisi sönüyor
En başa dönelim
Bir kadehte işleyelim günahları
Henüz yazılmamışken kuralları
Çiğneyelim dünyanın meyvelerini
Ve dikelim yerine ağaçları
Bütün hikâyeler böyle başlar
Reenkarnasyon, koltuğundan eder padişahı.