Bir kağıda ihtiyacım var, ben yazdıkça yenilensin,
Ve ben yazdıkça güçlensin, filizlensin.
İnsanlara ihtiyacım var, körü körüne bir şeye güvenmesin,
Umudunu bağlayıp kendini heba etmesin.
İşte böyle, hep -masın, hep -mesin…
Sanırım en iyisi,
Herkes kaleme biat etsin…

Cemile Tarhan
1988 yılında başlayan hikayenin oyuncusu, figüranı, yönetmeni, senaristi ve ışıkçısı.
Share This
Önceki Yazı
Muziplik
Next Article