Sokakta bir leylek var Leyleğin kanadı kırık Ama uçuyor. Dışarıda bir karamsarlık var Kanatları da var Ama olduğu yerden kurtulmuyor. İçimde bir umut var Kanatları yok Ama göğün altına inmiyor.

Ben Tanrıyım İnsanları yargılarım Sen insansın sorgulanırsın Ben yaratırım, yok ederim Sen insansın katlanırsın. Bir çiçek veririm bahçene Sonra kuraklık Bir yağmur yağdırırım toprağına Toprak suyu çeker, güneş açtırırım. Ben Tanrıyım Umudun hariç her şeyi ben yarattım.

Aya bakıyorum Küçükken ağzının bir burun olduğunu düşündüğüm geliyor aklıma Sonra 32 yaşımda tekrar bunun doğruluğunu onaylıyorum Ay bundan yıllar evvel gülüyordu Ay artık sadece kızıyor Ay bana bakıyor. Şimdi gece saat dört Bi’ aya bakıyorum Bi’ toprağa dalıyor gözüm…