Hatırla Bunları

kaçtığım, yara dedikleri zamandan akan bir nehrin öfkesi ile akan ılık bir suyu hissetmekten öte hissetmeyi duyguların ellerinden alan kadını hatırlıyorum gece yarıları her sevmek istediğim soğuk kış aylarında. ne zaman kalabalığa karışsam karışsam dediğim uzaktan baksam onu görüyorum yalnızlık…

Mavi

Kimdir nedir bilmem Biraz bendir o Biraz kendi Biraz da hayallerimin prensi Görebileceğim kadar yakın Dokunamayacağım kadar uzak Hissedebileceğim kadar gerçek Ama hayallerde güzel o Kimdir nedir bilmem Gözleri var Mavi Dost mu desem sevdiğim mi Biraz benim Biraz kendi…

Yükselecek Devrim

Kirli tulumu üzerinde Elleri simsiyah Gözleri naif, gözleri mavi Gözleri bulut, gözleri kuş Hiçbir zaman geçmemiştir ondan kış Sorsan herkese bilmez onu kimse O işçi, O insan, O hayat , Ve o yalnızca “1 Mayıs”larda hatırlanan bir dayanak. Ölüm ile…

Güneş Hırsızları

Güneşi Çaldılar! Sarısını söndürdüler, Siyahını susturdular… İğneyle ilmekleri parçaladı kadın, takma dişlerinden belli yaşı geçkin Camdan gördü hırsızları, sesi çıksa bağıracaktı Ya da herkes gibi üstüne örtecekti karanlığın, Aralık’ın bilmem kaçıydı, Tarih bir eksiltiyordu yaşamlardan… Güvercinlerin bile dinozor akrabaları vardı,…

Bir Adam

Bir adam düşün; Sadece yaşamak Ve yaşadığını anlamak Bütün çabaladığı Bundan ibaret. Araba tekerlerine Ne biliyim işte Ayakkabı altlarına Veya pantolonlara Umarsızca yapışan Sakızlar gibi Daha da kötüsü Onlardan farksız. Bir adam düşün; Sadece yaşamak Ve yaşadığını anlamak. Bütün çabası…

Pencerem

Hohlayıp evimin camına Adını yazdım buğulu bir kış günü Kayboluyordu Gidişini bir daha izledim. Soğuk bir kış günü Kim suçlayabilir Evsizi içtiği şarapla Acaba sen ne yapıyordun İnsanı takip eden Bulutların altında. Penceremden dünya çok dardı Kapımdan çıktığında nasıldı acaba…

Dahası Sevmelerin

İnsanların kendi gürültülerinde, Son ses çalan şarkımı duymamalarını seviyorum Balkonda üflemeyi çirkinlikleri Deliresiye sarhoş olmayı Yitmeyi Kalem ve kağıt olmadan şiir yazamamamı seviyorum Ve en çok da insanların, yazdığım şiirleri duymamalarını seviyorum Susmasından kalemimin Küsmesinden şarkılarımın Kirlenmesinden duygularımın Korktuğum kadar…

İçimdeki Yaşamak

Bir şiire nasıl başlanır bilmiyorum. Sanırım yaşayamamak beceriksizliğim de bu yüzden. Zaten değil midir ki yaşamak Serbest ölçülü bir şiirdir. Şu içimdeki azgın yaşama hevesi Ne kadar da Titanik’e benziyor. Takvimden koparılan her yaprak Birer buzdağı olup yıkılıyor üzerime. Şu…

Varlıksın sen

O, en güzel manzaram Elleri, okumaktan sıkılmadığım romanlar Gözleri, bardağımı dolduran sonsuzluk Saçları, bitmek bilmeyen okyanus Benleri, öpmelik Sen, hepsi Sensizlik, hiçbiri Varlıksın sen Doğanın güzel olan her şeyi yaratılmış senden. *** kırmızı tonlarının  birindeyiz yine ürkek bakışlarının ufkundayım uzaklarda…

Ve Hezeyan!

I. Hür kuşlar prangalandı altın kafeslere. Kaybolmuş bütün sigara dumanları Hepsi içimde, Yakmakta hasretinle birlikte. Hades’e sordum söylemedi nerden geldiğini bu korun. Mitolojik kayıtlarda geçmiyordu Sabıkam yoktu oralarda biliyordum. Tek sabıkam sendeydi; kayıpları oynuyordum. Kimsenin izlemediği, reytingi düşük, Basit gelirli…

BİR KÜÇÜK NOT

İletişim: info@rihtimdergi.com

YAZI GÖNDER

Geçici bir süreliğine ekibimiz dışından gelen yazılar değerlendirmeye alınmayacaktır.

Detaylı bilgi için tıklayınız.