Demlik

Nöbet

Devralırken gece nöbetini sokak köpeklerinden
Tımarsız bir gök üstüme çökmekte
Asfalt açık renk
Tüm çıplaklığıyla boylu boyunca önümde
Kaldırımlar birer binek taşı
Sana gelen görünmez bir ata binmem için

Yine çok yazık bir gece
Ne bir fotoğraf var çünkü elimde
Ne sana ait eşkâller geçiyor polis telsizlerinde
Ben yine kayboldum çok eşli bir şehrin
Babadan öz anadan üvey caddelerinde

Deh etmişler seni kursağımdan içeri
Asma kilitler vurmuşlar
Sanki boğazıma vurmuşlar
Ne yutabiliyorum ne kusabiliyorum
Bir araf göğsümdeki dik yatak
El at yoksa öldürecek beni bu nöbet

Gece ki annen zannederim
Böylesi esmerliğin nereden gelir yoksa
Bakma korktuğuma aslında geceyi severim
Seni ayrı severim
İkiniz de başımın üstünde

Tan atarken devrederim nöbeti esnaf ayaklarına
Peki ya haberin var mıdır sabah kâbusu denen korkudan?
Kaç saniye aralıkla uyanır dururum?
Nasıl çöker üstüme tımarlı yatağım?
Ya yastık hangi yönümden boğar beni?
Sen fakiriyken gözlerim.

Yazan: Ahmet Gözde

Yorum (0)

Yanıt bırakın

E-posta adresiniz yayımlanmayacak. Gerekli alanları işaretleyiniz *