Demlik

İşte Başlar Çöküşüm

Kül tablasında asılı kalmış bir sigarayım ben
Tüter dumanım ruhuna
Beklemek, sandalyeme çökmüş biçimde
Karşımda olsan bağırarak söylerim sana
Hadi ölümden bahsedelim biraz
Bahsedelim ki hiç ölmeyelim
Tekrar ölmek için yaşamayı dilemeyelim
Korkma
Bilirim korkarsın karanlıktan ve ölümden
Işıklar hep açık
Sana söz
Ama kalplerimizdir kaynağı bu ışığın
Titremezse bedenlerimiz birbirini düşündükçe
Söner ışıklar
Ve elbet söner bir gün her ışık
Ama sen, korkarsın karanlıktan
Bulursun bir ışık ve parlarsın
Yüzüne vuran beyazlığın karşısında tüm esmerliğinle
Benimse boynum bükülür
Kül tablasında asılı ve unutulmuş bir sigara gibi
Yavaş yavaş düşer küllerim
İşte başlar çöküşüm

Yazan: Enes Eroğlu

Yorum (0)

Yanıt bırakın

E-posta adresiniz yayımlanmayacak. Gerekli alanları işaretleyiniz *