Şehrin aynaları kırık
Masmavi bir hüzün umutla karışık
Asılı pencerelerde
Çocuklar tren raylarında özgürce koşuyor umursamadan
Büyüklerine inat
Sonsuzluk bir uçurum ve sokaklar içe kapanık
Her şey mutlulukla mutsuzluktan muaf
Sis iniyor
Gece küsüyor
Yaralar sırdaş değil
Çığlıklar yabancı
Kimimiz hep aynı, kimimiz yerinde değil
Yazan: Cansu Şengün
duygularımı yansıtmışsınız, yüreğinize sağlık…
Çok geç bir cevap olacak belki ama yeni gördüğüm için yazıyorum. Teşekkür ederim. 🙂