Gitsem,
Bir toprağın üzerine uzansam.
Kapatsam gözlerimi.
Kök salıp derinlere bağlasam kendimi.
Unutup bedenimi,
Ruhumla çıksam gezintiye.
Yağmurla ıslanıp,
Güneşle kurusam,
Günden güne büyüsem.
Yıllar sonra,
Buluşsa ruhum ve bedenim.
Aynı toprağın üzerinde,
Bir bütün ağaç olsam.
Açınca gözlerimi,
Yeni bir “ben” ile uyansam.
Hayata,
Mavi bir gökyüzüyle baksam hep.
Yazan: Akın Pınarbaşı
Sayı: 53