Sevinçlerim sonbaharda dalında durma pahasına çırpınan yaprak gibi
Düşse yere çürüyüp unutulacak
Takati de yok üstelik kalmaya
Kalamaz artık ait değil o dala
Gitmek isteyen o değildi
Mecburdu
Bir mucize olsaydı ya, zor muydu çok?
Tekrar yeşerecek sevinçlerin
Her sonbahar yerini mutlaka elvedaya bırakıyor dedim
Gidenler geri de dönebilirler demesin mi
Öyle miydi söylediği gibi kolay…
Elbet öyleydi.
Ne havam ne yaprağım bana ait
Ama
Her zaman yenilenip geliyorlardı
Yeni umutlarla her seferinde
Her defasında masyeşil
Sevinçlerimin içinde sen senin içinde sevinçlerim
Sırma saçlım beni kalbimden yaraladın
Yeşil bir orman gibi bak
Oksijen versin bakışların.
Yazan: Nadire Tatar