Yıllar var ki düşerken
Sendeleyen bir cemre gibi geçmişim kendimden.
Duvarları rutubetlenmiş bir evin
Cehenneme açılan kapılarına,
Parmak uçlarıma basa basa seğirtiyorum.
Bu çok uluslu çağın günahlarını bağrıma saplayarak.
Hayat bütün bağlılıkları bir yere bağlamış,
Nereye tutunacağın belli değil.
İki bahar arasında ölünmez sevgilim,
Düş bahçelerine düştüğüm her düş
Beni yaralar ilk, yani içimde ukde kalır bu şaşkın skandal.
Bundan böyle şarkısızın şarkısı çalacak bulvarlarda.
Neyi atmaya yeltendimse kalbimden
Demir ağlarını salmış içime.
Aşklar alabora, şiirler namahrem, seher vakitleri harlı
Çan sesleri geliyor kulağıma bir yerlerden.
-hey koca dünya, sana da günaydın
Gidip şu cemre için birkaç kuzgun daha çağırmalıyım.
Yazan: Ramazan Arslan