Edebi

Gibi’nin Şiiri

Bir gecenin vakur gölgesinde
Gerçek bir özlem nasıl yaşanır
Ve özlem,
Hiç mümkün olmayan adamlara nasıl yakışır onu anlatacağım yıldızlara.

Belki de hiç uyumayacağım saatlerdeyim.
Soğuk, tıpkı duvarların gibi…
Yaralanmış bu gök
Nice özlemler yaslanmış gibi…

Birbirini izleyen yıldızlar gökte değil
Dehlizimde bir göl gibi taşıyor.
O zaman göğün duvarlarına
Hafızamdan seni çıkarıp asıyorum.

Bir Tibet budisti gibi
Ağzımı bıçak açmıyor.
Derin bir tevazuyla
Bu heybetli vücut aciz kalıyor.

Ne bir söz ne bir sitem
Özlemim gökte yıldız.
Yıldızdan yıldıza giden yolda
Kim
bilir
belki
ç o ğ a l ı r ı z …

 

Previous Article
Sessiz Sinema 1895-1929
Next Article
Portakal Ağacı
Comments (1)
  1. Neşe dedi ki:

    Muhteşem bir kalem gücü, muhteşem bir hayal derinliği. Bu kadar güzel ifade edilebilirdi hisleri insanın. Emeklerine sağlık canım dostum.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

BİR KÜÇÜK NOT
Dergimiz şu an sadece internet üzerinden yayımlanmaktadır. Kağıt kokan bir dergi olmamız için sponsorluk desteği sağlamak istiyorsanız, lütfen iletişime geçin: info@rihtimdergi.com
BİZE KATILIN

Demlik bölümüne, belirlenen tema ile ilgili Öykü/Deneme/Şiir türlerindeki yazılarınızı 20 Mayıs’a kadar gönderebilirsiniz.

35. sayı için tema: “Hedef”

Ekip sayfasından iletişim adreslerini öğrenebilirsiniz.

Detaylı bilgi için tıklayınız.