Herkes konuşurken ben dinlerim sessizce
İçimde sükutla bekler bütün cevaplarım
Ben! Ben! diye söze başlayanları görünce
Ne soru sorarım ne de cevaplarım
Şeytani bir düşünce sarmalamaz beni
Kendi namıma kurulmaz hesaplarım
Gönlümden yol alır gideni geleni
Ne gireni ne de çıkanı hesaplarım
Kul hakkı yemem, zinhar giremez kapımdan
Yerdeki karıncadan tokluğunu sorarım
Görüp de rızkını elimde, geçerse yanımdan
Neyim var neyim yoksa önüne koyarım
Gıybetten kaçar suskunluğa konarım
Ne vakit kızsam dilim düğümlenir
Başkasından değil, hesabı kendimden sorarım
İnsan denen ancak böyle filizlenir
Özümde kinim yok, ne etseler de bana
Kalbi temiz olana taş mı gelir değer
Bu dünya kalmadı ki kalmaz Süleyman’a
Sevgiyle yaşamak her şeye değer
Mestan düze çevirmiş içindeki eğrilerini
Yazmış teker teker, gerçekte ne gezer
Ah bi tutup uzatsalar onun eğrilerini
Buradan kalkar da Fizan’a gider
Yazan: Mestan
Sayı: 39