Demlik

Bir Başkasını Öpüyor Olacaksın

Zihnimi bulandıran,
Kirli ellere sahiptim.
Akranlarım yaşarken,
Ben her şeyi terk ederdim.

Küçük bir çatı katı gibi
Dar ve köhneydi yüreğim.
Sığdırabildiğim kim varsa,
Zamanın içinden çekip alır,
Mandalina ağacının gölgesinde beklerdim.

Bu bekleyiş,
Yaşamın ötesinde kalmış.
Yarım binaların ve
Yarım insanlarındı.

Az evvel bir mermi,
Her elleri cebinde gezen,
Tutsak gölgelerin,
Ayak basmaya çalıştığı yerlerde
Yüreğime düştü…

Ben hiçbir şey hissetmeyen,
Ölülerin şehrinde kraldım.
Ve bu kutuplardan, dizlerime kadar çektiğim yalnızlık…
Bir gün son bulacaktı eminim.

O gün,
Bu vücuduma hapsolmuş dudaklarım
Savaşların arasından sana seslenecek;
Fakat sen bir başkasını,
Öpüyor olacaksın…

Yazan: Atakan Aydın
Sayı: 37

Yorum (0)

Yanıt bırakın

E-posta adresiniz yayımlanmayacak. Gerekli alanları işaretleyiniz *