Geçecek

Beni bekliyorsun ilk defa konduğun evin balkonunda
Belki bu çıkaracak bizi derin karanlıktan
Kaldırılan stor perdeler, açılan kapılar
Ceketine sinen asfalt görmemiş toprak yollar
Bir şeyler yeni görünürken
Bir şeylerin hiç değişmemesi
Ve belki kandırılan çiçeksiz saksılar
Her kuş uçup bırakacak geride dağınık topraklar
Kanat çırparken sözcükler dağılacak etrafa
Tezgâhtan temizlenecek yemek artıkları
Bulaşıklar yıkanacak
Tabular yıkılacak
Bir soluk bir soluğa çarpacak
Sonra sarmaş dolaş kahvaltı sofraları
Hiç giyilmemiş giysiler askısı
Halı altına süpürülen gün sonu bakışları
Kendi kendinelik pişmanlıklara çarpacak
Bıçaklar körelecek
İnsanlar birer birer sofradan eksilecek
Kanadı kırık uçaklar düşecek
Dağılacak etrafa toz toprak
Gelip geçecek kuşlar ve mevsimler
Dünya döndükçe bugün yarın gelecek
İnsandan insan geçecek.