Hiç! diye bir hıçkırıkla başladı şiir. Satır aralarında kaç kere ölündü Bir bilseniz! Ah dostlarım bir bilseniz. Sükunet bekliyor bizi Kral öldü çıplak yok. Zalimler için yaşıyor cehennem! Biliyorum. Ama inanan yok. Kaybettim Kudüs’te ruhumu Az biraz hükümlüdür biraz da…
Benli Kalem
Kainat koymuşlar hançereme Genişledikçe genişliyor terliyorum. Teorin var mı bu konuda sevgilim Atlar ölüyor, kuşlar ölüyor, ben ölüyorum. Sızıyorum Süleyman’ın asasından Bir kurt kemiriyor içimi gıdıklanıyorum Kudüs bitti mi? Öyleyse tamam. Süleyman düşüyor, ben düşüyorum. Sonra, hasret şirk koşuyor varlığına…