Ben Seni

Evrende aranan bir yaşam alanıdır kalbin; Sen benim dünya yokken sığındığım gezegenim. Uğruna kuş olunacak bir ormandır gözlerin; Sen benim yalnızlıktan boğulduğum gecelerim. Mutlu sonla biten bir romandır ellerin; Sen benim okumaktan sıkılmadığım şiirlerim. Ben seni; Vapur seferleri iptal edilen…

Karaya Vuran Ahmak Benim!

Haykırır birden kışın bir vakti Karaya oturan büyük balinalar. Ağlar annelerinin kucaklarında çocuklar -Çocuklar bir daha masum olamayacaklar- Fırlar dışarıya us’um Kelimeler farkettirmez yokluğu Bizzat dokunarak anlarsın. Her şey uzaktır şimdi Sen yaptığın bir hatasın. Ölüm paklar mı karşılığını? Ne…

Sitem

“Kızmadım!” desem yalan olur. “Utanmadım!” desem yaptıklarından ve sevmediğimi söylesem de zaman zaman, senden nefret ettiğim kocaman bir yalan!

Hesaplaşma vakti

Sel oldu, aktı-gitti zaman. El-ayak çekme vakti geliverdi dünyadan. Şimdi, dönüp ardına bakma vaktidir, sadece kendinle hesaplaşma vaktidir. Kim tanır seni, senden daha iyi? ve kim bilebilir; ne için yaşadın, nasıl sevdin, neler hissettin? Bu kez ölüm varsa da ucunda;…

Kanlı bir savaş

“Arenayı, coşan seyircinin “ole!” sesleri kaplıyor. Matador, boğanın ensesine ard-arda mızrak saplıyor.” Bir boğa güreşini neden seyreder insan? Neyin hazzı, bu seyirden alınan? İzlenen bir gösteri değil! kanlı bir savaş; bir yanda acılar içinde çaresiz bir hayvan, diğer yanda egosuna…

Söz vermiştiniz

Hani bana söz vermiştiniz kumrular; bugün ötmeyecektiniz! şafak vakti. Bak! yine açtı inatçı gelincik, tarlalarda başak veriyor buğdaylar. Birazdan dayanamayıp güneş de doğar. Bir gün olsun dinleseniz sözümü, değerinizi anlayacak bu insanlar.

Merhaba

Gece gibisin hayatımda; Gelişin karanlık, gidişin aydın. Aydın sen bazen Etrafındaki yıldızları sayardım Ne çoklar öyle. Yakınlar sana, ne güzel. Merak etme, uzaktayım ben hep. Dokunamam, korkma. Tutulduğun günleri hatırlat bana. Saçlarına dokunurdum hani; Kanadı kırılan kuşun hayata tutunması En…

İş işten geçmeden

Denizlerinde balıklar yüzerken dünyanın ve göklerinde uçuşurken kuşlar, son ağacı henüz kesilmemişken ve son nefesini vermeden topraklar, uyanmalı artık insan; doğayı yok oluşa götüren bu kâbustan.  

Biraz da

“Üşüyorum” diyorsun da İnsanın seni bırakıp gidesi gelmiyor. Hep mutlu mu olacağız sanki Üşü biraz da.

Rüyalara Sitem

Yalnızlık bulanmış her tarafına gecenin O yüzdendir ki… Artık uyu demeyin! Farkındayım sermayeden yediğimin Sağ cebimde duruyor, hazırda ölüm  Bozdurulmayı bekliyor gelince vakti!  Şehrin gürültüsünden kaçıp Gökdelenlerin tepelerine sığındığımız gibi Hatta yan yana uzanıp yıldızları izleme fikri…  Cezbediyor beni… Ne…

BİR KÜÇÜK NOT

İletişim: info@rihtimdergi.com

YAZI GÖNDER

Geçici bir süreliğine ekibimiz dışından gelen yazılar değerlendirmeye alınmayacaktır.

Detaylı bilgi için tıklayınız.