Aslında seninle, benimle, bizimle, hepimizle ilgili… Çevremizdeki insanlar bizi tanısın bilsin isteriz çoğu zaman. Özellikle sevdiklerimizle daha çok vakit geçirmek, her şeyi paylaşmak isteriz. İçimizi boşaltma şeklimiz aslında bu. Öyle bir neşe vardır ki içimizde bize fazla gelir, diğerleri de bilsin…
Yazıyoruz da…
YAZIYORUZ DA… Belki de sizin için yazmamın, benim için bir değeri yoktur. Karar verebilmiş değilim. Öte yandan kendimi düşünecek de değilim. Bana göre kendini düşünmenin, insanlığa karşı işlenmiş ağır suçlarla eş bir yanı var. Bunu hastalıklı görüşler(im)den sayabilirsiniz. Ne yapayım?…
Görüyor Musun?
GÖRÜYOR MUSUN? Koca bir oda. Koca bir oda düşün. Bir iki koltuk. Bir yemek masası. Eşyaların, insanların olduğu her yer bir hacim, mantıksal düzlemimizde. Yaşayan her canlı. Gördüğün her şey. Hatta hissettiklerin bile. Yüzünü gıdıklayan rüzgar. Yer edinmiş hareketler. Alnına…