Nefes
Alamadığında öldüğün şeyin kıymetini bil insanoğlu! Şükretmek ne kadar zor olabilir ki! Şükret… Şükret; Yaratan’ın sana verdiği göz için, Şükret; el için, ayak için, parmak için… Şükret insanoğlu; Alamadığında öldüğün nefes için! “H…
11 kullanım · 10 yazı
Alamadığında öldüğün şeyin kıymetini bil insanoğlu! Şükretmek ne kadar zor olabilir ki! Şükret… Şükret; Yaratan’ın sana verdiği göz için, Şükret; el için, ayak için, parmak için… Şükret insanoğlu; Alamadığında öldüğün nefes için! “H…
…üre sonra tek bir damla bile dökmedi. O kadar üzüldüm ki, beceriksiz parmaklarımla sardığım tütünden bile tat alamadım. Günler geceye, geceler karanlığa karıştı. Sen... Sen ise yokluğa. Gariptir, inancım beklediğinden uzun sürdü…
…rlik olup Anadolu coğrafyasının her yerinden karşılık verildiği bugün Çanakkale Şehitliği olarak adlandırılan alandaki mezar taşlarında açıkça görülmektedir. Biz memleketimiz olan “Kırşehir’den hiç mi giden olmamış?” sorusu üzer…
…diye. “Ölmüş bir insandan ne zarar gelir ki?” diye düşündüm bir süre. Polis gelecek, yazılar yazacak, ifademi alacak… Hiç derdim yokmuş gibi bir de ölmüş birinin derdiyle mi uğraşacağım. Aldırmadan devam ettim yoluma. Yalnız k…
…a kadar ışık aradım durdum, sonra... Işık yoksa yok! İyi kız, hoş kız, birlikteyken sıkılmıyor canımız, yaşam alanıma da müdahale etmiyor, eğitimli kültürlü, kalmadı kanın deli akması filan, zaten yaş olmuş otuz iki; ben Müge'n…
…iniz. - Anlamadım. - Kalbiniz yok, kalpsizsiniz. - Ama nasıl olur yaşıyorum. - Aslında buna yaşamak denmez. - Alay ediyorsunuz benimle! - Veriler bu yönde. İster alay deyin, ister martaval! - Bakın efendim kulüpten sağlık ra…
…umda Hiç durmadan içiyorum Ne meyveyim bir ağacın dalında Ne de yere çakılmış kuruyorum Saatlere bakmadan Hiç alarm kurmadan Gece gündüz ayırmadan Şurada burada Her şeyin ortasında Dizlerinde uyuyakalıyorum.
…reti. Pişman değilim bundan. Pişman olduğum şeyler var mı? Var, olmaz mı. Geri dönemem ama geleceğimi esir de alamam. Arada veriyorum bunu, şimdi yalan yok madem bu kadar samimi bir şey yazmadım, bu samimiyet de burada kalsın.…
Gün alabildiğine kızıldı oturduğum sandalyeden Ben ölesiye mahzundum kendi baktığım pencereden. İçimdeki bunaltılardan kurtulmayı deniyordum Denedikçe şükür güzelliği iniyordu parmaklarıma Ben umutla kanat çırpan her leyleği kendime…
…ıydı?Bir zamanlar sadece altın, para ve ünvan çalarlardı.Şimdi umutları da alıyorlar — üstelik gönüllü teslim alanlar bile var. Dün, umutlarımın en taze hâliydi.Bugün, yine dili geçmiş zamanda kaldım.Hiç kimsenin benden çalabil…