Rastgele
…a, tekrar görmüştün onu. Aradan geçen zaman, kadınla tanışıklığını silmemişti. Kuşkuya yer bırakmayacak kadar hatırladığın o kadın ise seni tanımadan geçmişti yanından. Dönüp arkasından bakmıştın. Yanına gidip kendini tanıtmak ve te…
9 kullanım · 9 yazı
…a, tekrar görmüştün onu. Aradan geçen zaman, kadınla tanışıklığını silmemişti. Kuşkuya yer bırakmayacak kadar hatırladığın o kadın ise seni tanımadan geçmişti yanından. Dönüp arkasından bakmıştın. Yanına gidip kendini tanıtmak ve te…
…baannemin aldığı uçurtmayı. Rüzgârı hissetmiştim, yaşamıştım. Çiçek kokularının burnumda yarattığı hissi hala hatırlar gibiyim. Akşama doğru bastıran yağmurla eve dönmek zorunda kalmıştım. O zamanlar sığınabileceğim bir annem ol…
…elevizyonun kutusu, çamaşır makinesinin kutusu… İnsan, yeniyi de eskiyi de aynı yere koyuyordu. Yaşanmışları, hatıraları; yaşanacakları, hatıra olacakları… Çok çabuk vazgeçebiliyordu her ikisinden de. Arabasını hatıralarla dol…
…bana güzel anılarla birlikte bu sıcaklığı da bıraktı. İşte şu, gözlerimi dolduran sonsuz manzara bana babamı hatırlatmıyor değil. Gerçi her yerde görüyorum rahmetliyi. Oturup izliyorum sadece, belki de anlatmasını bekliyorum, istiyo…
…eden bir arkadaşımın doğum günü partisinde tanışmıştım. İlk gördüğüm zaman, bir süre ondan gözümü alamadığımı hatırlıyorum. Fakat bu göz alamama, eski günlerimdeki gibi şairane bir biçimde olmadı. Onu fiziksel anlamda arzulamıştım.…
…an o, ya da her kimse. Düşündükçe duymaya başladım onu. Düşündükçe… Hatırladıkça hatta… Hatırladıkça… Nereden hatırlıyorum ki onu ? Daha önce tanışmamıştım hiç kimseyle. Hissettikçe tanımaya başladım, hatırladıkça; ve hep böyle oldu…
…eren yatakları seriyor. Zehra kucağımdayken içim geçiyor. Bir ara uyku ile uyanıklık arasında gidip geldiğimi hatırlıyorum. Zehra’nın elleri hâlâ avuçlarımın içinde. “Anne” diyor, “Babamın elleri diken gibi. Niye böyle ki?” dikenli…
…bile yok. Sınıfının duvarlarındaki çatlaklardan bir katedral oluşturmaya çalışırken, Humerus kemiğinin adını hatırlamaya uğraşırken heybene topladığın tüm zaman zerrecikleri ikimiz için işte bugüne birikti. Biz her şeyi daha yavaş…
…am ortasında. Dikkatlice bakıyordu her bir köşeye. Gözleriyle bir bir okşuyordu anıları. Okşandıkça tozlanmış hatıraların üzerinden kalkan kir bulutları, anı puslandırıyor ve geçmişe doğru giden bir koridor açıyordu. İşte bura…
…beynimden. Hatıralara saplanıp kalmak insanı mutsuz ve umutsuz kılmaya yeterliymiş. Uzak geçmişte yaşananları hatırlayıp dünü kara bulut gibi gören alzheimer hastalarının asabiyeti gün geçtikçe ölüme yaklaşmalarından değil, sadece…