hatır

Öykü Sayı 35

Tren Kaçmadan

…k adını kullanmadığı bu hastalık, babamı yavaş yavaş eritiyordu. Son aylarda çocuk eşofmanları giydiriyorduk, hatırlıyor musun? Sen hep sakindin. Öyle sakin ki haftada bir toplandığınız briç günlerini bile bırakmamıştın. Bir de ka…

Öykü Sayı 34

Büyükannem

…duktan sonra, öteki durakta metroya binen küçük bir çocuğa yerini vermişti. Herkesin ne kadar tuhaf baktığını hatırlıyorum. Ben de dâhil. Hatta şimdi bunları okuyan sizin bile garipseyen, tuhaf bakışlarınızı hissedebiliyorum. Acaba…

Demlik Sayı 34

Değişim

…imle çalışmak ister misiniz?” “Nasıl?” “Yani şarkı söyleyin. Dün gece siz şarkı söylerken herkes çok eğlendi. Hatırlamıyor musunuz?” “Az çok. Başım ağrıyor.” Kalkmaya yeltendim. “Bir şey demeyecek misiniz?” “Düşüneceğim.” Umursamazl…

Köşe Sayı 34

Domuz Çiftliği

…e hissiyatlarımızı yaşarken diğer taraftan da toplum içerisinde güvenli bir çevre edinmek için kurulan düzeni hatırlıyoruz. Düşünsenize; size iftira atan yolsuz ve şerefsiz bir varlığın kellesini koltuk altınıza alıp meydanda dolaşa…

Demlik Sayı 34

Galip Tarafı

…i eski günlerde. Galip’in o mezarın yanına gömülmesini istedi. Galip bedenini tanıdığı toprağa bıraktı, artık hatırlatmasına gerek kalmamıştı geldiğini çünkü gitmeyecekti geri. Bilinmezliğin içinde kaybolmuştu artık. Önemsiz gördüğü d…

Öykü Sayı 33

Aşk-ı File

…büzülmüşüm. - Aman, annem de ne saklamış ki bunu, atalım abla ya. - Sen de her şeyi atıyorsun kardeşim, bırak hatıra kalsın. Nostaljik bir şey işte… Neler olduğunu konuşmaların devamında anladım. Saliha Hanım hakkın rahmetine…

Demlik Sayı 33

Yabancı

…acaktı? Hem evlilik durumundan merkeze tayini çıkma ihtimali de yüksekti. Sonuçta kocası Ankara’nın göbeğinde hatırı sayılır bir firmanın pazarlama bölümünde çalışıyordu. Onun köye taşınması söz konusu olamazdı. Hayatının tek…

Öykü Sayı 33

Kısa Sarhoşluk

…“Larisa ben. Seni bekleyecek. Okey.” Ayakları yere basmıyor. Odadan nasıl çıktığını, asansöre nasıl bindiğini hatırlamıyor. Aynadaki yüzü inceliyor dikkatle. Yanaklarına şaplak atıyor. “Düş değil lan! Karı beni odasına çağırdı. Breh…

Öykü Sayı 32

Beklenmeyen Konuk

…- evet, benimkini de- büyük bir iştahla yedi. Ankara'dan, aileden, çocukluk yıllarımızdan konuştuk epey. Onun hatırladıkları ve yorumları ile benimkiler sanki birbirinin tam zıttı. Kişiler, isimler, mekânlar aynı ama yorumlar alakasız…

Öykü Sayı 31

Geçmemiş

…iye ailesine gitti peşine. Sonra öldü mü kaldı mı kim bilir? Öyle ayda yılda bir Ahmet'le eski günleri anınca hatırlıyorum işte. Özlüyorum ulan. Özlenmez mi? Öyle bir kilit ki şu geçmiş. Her daim kalbinde ama varlığını unutmuş gibi…