Kadınlar ve ölümler çoğalıyordu
Ellerinde tırpan ve gözlerinin üzerine sürdükleri siyah kömür tozlarıyla
Her an yaşabilecekleri süprizlere hazırlıyorlardı kendilerini
Erkek ve Kadın;
Zulüm bekçisi tarafından alt edilmiş
Ayaklarının, küçük parmaklarını feda eden komutanlara sığınmışlardı...
Duyuldu bir ses,
Haykırışlar duyuldu...
Kavruluyordu sokaklar, biri sırtından vuruldu, ensesinden bir diğeri
Akmıyordu kan bir süre,
Ve sonra aniden boşalıyordu bir dereye...
O derede yetişen insan larvaları, içtiler, sustular, bildikleri kadınlar ve erkekler gibi suskundular
Zulüm bekçisi gülümsüyordu...
Karlar içinden geleni görene kadardı sevinci...
Alplerde ve kutup köşelerinde buz tutmuş...
Amazon'da çözülmüş, Toroslarda kurumuştu...
Her şeyi unutmuştu...
Yeniden başlayandan korkardı Bekçi
Yaşayandan korkardı...
Yorum bırak