Münferit

“Ben gidiyorum.” dedi adam. “Ama seni terk etmiyorum.” Söyleyecek başka bir şeyi yokmuş gibi sessizdi. “Neden?” diye sordu kadın, adamın ardından. “Hani çok seviyordun? Her şey bu kadar güzelken… Neden?”

Boğazı düğümlenmişti. Sustu kadın. Adamın yüreğindeki düğümleri görememişti. Adam, birkaç parça eşyasını almıştı. Giderken son cümlesini söyledi:

“İşte tam da bu yüzden gidiyorum. Her şey bu kadar güzelken ve kimse kimseyi kırmamışken…”