Çile, başını kaldırıp yan yana dizilen beton yığınlarına baktı. Ne kadar da yüksektiler. Şehir onu yutacakmış gibi hissediyordu. Televizyonda gördüğü her şeyi böyle gözüyle görmek onu çok etkilemişti. Terk ettiği kasaba da yüzyıllarca uzaktı artık ona. Hızlı adımlarla çirkin bir beton yapıya girdi ve isim bölümünde beklemeye başladı. Birkaç dakika sonra ona son kez ismiyle sesleneceklerdi.
Buraya kadar geldiyseniz
Yazı hakkındaki izinizi bırakın
Yorum bırak