…el, Jacob’ın bozulduğunu anladı. Daha açık konuşması gerektiğinin farkındaydı. ‘Aslında değil, yani şu an ona bakıyorum. Ve o da bana baktığına göre beni görmeli, görüyorsa kör değildir değil mi?’ Jacob şaşırmıştı. Bunu hiç bekle…
…mu? Ya dışarıda gezinmektesin ya da evde pineklemekte. - Kitap dükkanı var işte pasajda. Çalışan var orada, o bakıyor. Kendi kütüphanemi taşıdım oraya. İkinci el kitap getirenler oluyor, onları alıp okuyorum. Arkadaşlarımı da t…
…rine tünedim. Mutsuzca dışarıyı seyrediyordum. Beş durak boyunca yeraltında gidecektik. Pencereden bir aynaya bakıyordum adeta. Duvar donuk, karanlıktı. Yolum uzundu. Kitabımı az önce terk edildiğim bankta unutmuş olduğumu fark et…
…’nun göbek attığı bütün oturak alemlerinde Hıdır vardı. Seyrediyordu oğlanı, açlıkla, arzuyla, aşkla. Uzaktan bakıyordu, yakından bakıyordu, dokunmak her seyirden sonra daha fazla ihtiyaç halini alıyordu. Nuri göbek atıyor, herke…
…. Cinayet işlendiğinde ışık hızıyla kaçacak olan insanlar, kardan adama vurdum diye yargılayıcı gözlerle bana bakıyordu. Bana bakan insanların çoğu, bu beyaz günü varlıklarıyla kirletiyordu. Aralarından biri, soğuktan yanakları k…
…mız aynı kıyıda dolaşıyoruz. Sandaletlerimiz kumlu, ayak yıkamakla geçirdiğimiz yerde, bir dönüp gençliğimize bakıyor bir de yaşlılığımızda olacağımız ihtiyar ile karşılaşıyoruz. İşte; tam da bu kıyılarda insan hem gençliğiyle…
…Pencere tarafındaki sandalyede bugünkü kıyafetleri. Üstünü değiştirmiş. Pijamaları yastığın altında. Tuvalete bakıyorum ışığı yanmıyor. Adam yok. Oğlan gelmemiş. Telefonla aramak geliyor aklıma hemen, ikisini de bulmuşum gibi bel…
…oturmuş bana bakan genç bir adam gördüm. Durdum, ben de baktım ona. Çok tanıdıktı. O da beni tanıyormuş gibi bakıyordu. Ayağa kalktı. Paltosunun sağ cebinden bir şey çıkarıp elime tutuşturdu ve hızla uzaklaştı. Ardından koştum a…
…. Belirli aralıklarda yutup duruyoruz- hasta mıyız ne? Her söz havaya karışıyor, yağmur oluyor dönüyor. Dönüp bakıyorum on yıl önce yazdıklarıma, sandıklara atılan zarflara, patlayan bombalara. Devridaim maşallah her şeyin! Temci…
…ukluğumuzdan bağlanıyoruz kişilere, nesnelere, anılara…Başı okşanmaya muhtaç, kalbi kırık çocuğun gözlerinden bakıyoruz yaşama. Ne görebiliriz ki o gözlerin derin buğusundan? Yeni bir başlangıcın hayali mi? Yoksa bir süper kahram…