Kafamın Yapı Taşları

Kimsesiz miyim?
Hayır.
Çay koydum içiyorum şimdi
Karalanmış dizelerim var
Yaralanmış bir zihnim
Düzgün yazmayan bir dolma kalemim.
Boşluğum zirve yaptı yine
Düşüncelerim paraşütle iniyor
Ve hep olduğu gibi yanlış yere.
Kuru nane yaprakları ne de güzel kokuyor
Belki her yerde naneler olsaydı
Daha mutlu olurduk
Naneler yok idi biz de böyle olduk.
Sıralanmış ağaçlardan geçiyorum
Oksijeni tadacağım,
Nefes alacağım.
Durumum sıkışık daralıyorum
Kimsesizlik evresine geçtim
Çok kalabalık
Ya da yine yanılıyorum.
Benden ayrılmayan uçlu bir kalemim var,
Ve 3. sınıf incecik yapraklı defterim.
Bakılmasın yazdığım iç çekişlerime,
Mutsuz deyişlerime
Pas tutmuş zindan karası zihnimi temizleyeceğim.
Bekleyin.