Nevi şahsına münhasır bir milletiz,
daima uç noktalarda yaşayan.
Ya siyahız, ya beyaz;
kartelasında gri rengi olmayan.
Çeçe sineği sokmuş zanneder;
bam telimize basmayan.
Ateş olur yakar,
sel olur yıkarız coştuğumuz zaman.
Sevdik mi ölümüne severiz de,
sevginin adı bile gelmez aklımıza çoğu zaman.
Bir susarız ki;
dut yemiş bülbüller şaşar kalır.
Lâkin kül kalmaz mangalda konuştuğumuz zaman.
Edebî bir eser gibiyiz kardeşim!
Kâh komedi, kâh trajedi, kâh dram.
Âlem bir milletiz vesselam...
Buraya kadar geldiyseniz
Yazı hakkındaki izinizi bırakın
Yorum bırak