Nevi şahsına münhasır bir milletiz,
daima uç noktalarda yaşayan.
Ya siyahız, ya beyaz;
kartelasında gri rengi olmayan.
Çeçe sineği sokmuş zanneder;
bam telimize basmayan.
Ateş olur yakar,
sel olur yıkarız coştuğumuz zaman.
Sevdik mi ölümüne severiz de,
sevginin adı bile gelmez aklımıza çoğu zaman.
Bir susarız ki;
dut yemiş bülbüller şaşar kalır.
Lâkin kül kalmaz mangalda konuştuğumuz zaman.
Edebî bir eser gibiyiz kardeşim!
Kâh komedi, kâh trajedi, kâh dram.
Âlem bir milletiz vesselam...
%0
Yorum bırak