Edebi

Dağ

Koca dağsın, niye karşı gelirsin?
Yol ver geçeyim, neden sinirlisin?
Yeryüzüne mıh, belki ondan ötesin
Yüceden yüce vardır, niye kibirlisin?

Dünya yükü ağır, bilirim
Sen de isyan edersen, biz neyleyelim?
Bir fani mi, fazla geldi sana, bileyim…
Ömür kısa, yük ağır, yol ver geçeyim!

Tamam dedin, geçit verdin sevindim
Kulum işte, arsız gönül sahibiyim
Mümkünse geçerken bir de gölge isterim
Nihayetinde belki biraz kalender meşrebim!

 

“DAĞ” ile sıradan bir insan gözünden, dile gelir “Hayat”. Önümüzdeki zorluk ve çabamız ne olursa olsun, yaratılış gereği insanın doyumsuzluğu bir bilgisayar programı gibi, arka planda çalışmaya devam eder. Bu nedenle; güç olsa da elde ettiğimize sevinmek yerine, yeni durum itibari ile eksik olana odaklanıp, mutlu olmayı kendimizden esirgeriz. Her hedef, varılması gereken bir duraktır.

Mutluluk, arada atladığımız duraklarda gizlidir. Durakları es geçmeyin!
Sevgiyle kalın.

Previous Article
İlk Perde
Comments (0)

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

BİR KÜÇÜK NOT
Dergimiz şu an sadece internet üzerinden yayımlanmaktadır. Kağıt kokan bir dergi olmamız için sponsorluk desteği sağlamak istiyorsanız, lütfen iletişime geçin: info@rihtimdergi.com
BİZE KATILIN

Demlik bölümüne, belirlenen tema ile ilgili Öykü/Deneme/Şiir türlerindeki yazılarınızı 20 Mayıs’a kadar gönderebilirsiniz.

35. sayı için tema: “Hedef”

Ekip sayfasından iletişim adreslerini öğrenebilirsiniz.

Detaylı bilgi için tıklayınız.