…imsenin beni bulamayacağı, kimsenin beni tanımadığı bir yere gitmeye niyetliydim. “Neredeyse akşam olmuştu ve üçümüz hayal kırıklığı içinde birbirimize bakıyorduk. Zaten ayrılmaya hazırlanıyordum. “Birden kapımız çalındı. Kapı…
…anmıştı. Ama o gün her zamankinden farklıydı. Bayram günü kuşların bile mutlulukla öttüğünü düşünürdü Bahri. Küçük avlularının duvarına tırmanmıştı hemen. Nisan güneşi karşı evlerin çatılarından ışığını göstermeye başlamış…
…k kısa bir tereddüdün ardından beklediği yanıtı işitti: ‘Han?’ Ra ile Han gülmekten yorgun düşüyorlar artık. Küçük bir sessizliğin ardından akıllarına aynı anda gelmiş gibi ayağa kalkıp omuzlarını birleştiriyorlar, çocuklu…
…z… ÇIKIŞ GÜNÜ Titizlik ve özveriyle, odanın en uç, buram buram küf kokan, duvar kenarında bulunan yatağımı ve üç beş parça eşyamı topladım. İnsanları, ıslah yoluyla eğitmeye çalışan mezar evimden çıkacağım gün geldi. Islah…
…hayat büyüttü bizi be güzel abim. Adım ‘İlyas’ benim. Bozkırın bağrından kopup gelmişiz yıllar önce. Ben çok küçükken yani. Babam burada aşçıydı. Üç yıl oldu vefat edeli. Sana ömür. Patron güvenir bana sağ olsun. Her sabah…
…lişim yolculuğunda bu bakış, "Kadının sırtından sopayı, karnından sıpayı eksik etmeyeceksin.” - "Kız girdi on üçüne; ya erdedir ya yerde.” anlayışına dönüşmüştür. Her köşe başında yaşanan huzursuzluk, hoşgörüsüzlük, farklılığ…
…diğimi söyledim. “Olmaz öyle şey,” dedi. “Ondan öğrenecek çok şey var, bak mesela sence denge mi daha mühim, güç mü?” Sözünü bitirmesi için araya girmedim. O da benim cevap vermemi bekledi. Susuştuk. Duble çektiği kıymayı,…
…her söz yüreği kadar güzel ve yaptığı her şey bir o kadar daha yapılacaklara bedel… Benim öğretmenim yalnızca üç heceden değil binlerce masum gülüşten oluşan minik kalplerin limanıdır. Cehalet uçurumunun önünde elini uzatm…
…temem, ölmek istemem, gezmek isterim yalnızca, gökyüzünün çayırlarında.” Truman Capote’nin 1958’de yayımlanıp üç sene içinde aynı isimle sinemaya uyarlanan kült eseri Breakfast at Tiffany’s, insanı şaşırtmayı seven bir kit…
…yerden sokağın bir kısmını görebiliyordu. Ellerinde poşetlerle Aslan ve en büyük ablasıydı geçen. Aslan’ı da, üç ablasını da görmek istemiyordu. Duvardan atladığı gibi mabedine dönmüştü. Sabah olduğunda hava sanki akşam ya…