10 kullanım · 2 yazı
…a kora dönmez, yangın olmaz mıydı? Hiç olmadığı kadar karanlık ve hiç hissetmediği kadar yalnız bir zamanında rastlamıştı ona. Batan güne, gözden kaybolan gemiye baktı. Ağaç dalına çaput bağlama vakti çoktan geçmişti. Deli âşık vak…
…ın, muhtelif hayati tehlikelerde, üçüncü sayfa manşetlerinde ve her yok satan roman önsözünde bir ceset kadar rahatsız Hiroşima’dan beri çekingen çocuklar sahibi dedim ya kadınsın, belki emir kipiyle anne. Beni hangi Amerika’da…
…lmiş haber kupürlerinin olduğu dosyayla kaplıydı. Yine de baktı mı fark ederdi insan, tarihin kocaman kırmızı rakamlarla yazılmış olduğu pürüzlü saman kâğıdı. O gecenin sabahında bir arkadaşı daha kopartamamıştı takvim yaprağını k…
…m ve ben bu durumdan iyice rahatsız olmaya başlamıştık, ben bütün bu olanları anlamaya çalışıyordum ama annem rahatsızlığını yer yer belli ediyordu. “Bey artık yüzümüze bakmaz oldun bir kusurumuz mu var acaba!” diye babama imalı bir t…
…… Çünkü dedim ya insanoğluyduk; insan olabilmeyi midesine indirmiş varlıklar, iki ayaklılardık. Hiç kendimize rastlamayanlardık uzun bir yolda, kalabalık caddelerde. Sanki göğün altında yalnız, boş kalan yollara sırtımızı çevirirdik hep.…
…slında hepimiz bir geri sayım mekanizmasına hapsolmuşuz, yalnızca sayıları göremiyoruz. Bu belirsizlik; bizim rahatlığımız, umursamazlığımız ve her geçen gün hayallerimizi ertelememizin başlıca sebebi. Peki ya sayıları görseydik? O…
…anını okumaya başladığınızda ne zaman bittiğini anlayamıyorsunuz. Akıcı, eğlenceli ve romantik. Seri olmasına rağmen ilk kitabı okumadan bu kitaba başlayabiliyorsunuz, ama okuduysanız ilk kitabın karakterlerinden Anna ve St. C…
…er. Bizi biz yapan yılmadan mücadele ettiklerimizdir. Zaten başarının asıl tanımı da şudur: ‘‘Bütün engellere rağmen amaca giden yolda olmak!’’
…Emin olabilmek için defalarca okudu tekrar tekrar ama “FK” harfleri karşısında duruyordu. Bütün bunların bir rastlantı olduğunu düşünmek istese de kafasındaki soru işaretlerini bir türlü gideremedi. Takip eden günlerde de evde b…
…akıttığımız gözyaşının gönüldeki ateşi söndürmek bir yana iyice harlamasının nedenini bilmem. Belki bir nebze rahatlatır umudu ve içimize akıtmamızın bizi daha da yaktığını görmemizden mütevellit, bu kez dışımıza akıttığımız gözya…
