Dilemma
…erkes sustuğu için de her şeyi bildiğini sanırsın. Sanırsın ki ilelebet sürecek bu cefaHiç bitmeyecekmiş gibi kara günler,Ekinlere don gelmiş de hiç gitmeyecekmiş gibiAncak bitecek bu ölüm uykusu göreceksinGöreceksin, bitmes…
…erkes sustuğu için de her şeyi bildiğini sanırsın. Sanırsın ki ilelebet sürecek bu cefaHiç bitmeyecekmiş gibi kara günler,Ekinlere don gelmiş de hiç gitmeyecekmiş gibiAncak bitecek bu ölüm uykusu göreceksinGöreceksin, bitmes…
…ğin mezar taşı ve anılarKimisi için ömür boyu diktaKimisi için toprak üstü traktör.Fon perde çekilince zifiri karanlık odalarBuna rağmen don kalmayınca her delik görünür Avuçlara sığmaz kaç milyar lira erasmusVizeye gerek yok ki…
…yor yağmur Ben hâlâ sığınacak tenteler arıyorum Hiç durmadan koşuyorum ıslanmamış gibi Vardığım yerde her şey karanlıkta saklanıyor Saçlarım ıslak ve balkonum kirli Durduk yere havlular ıslanıyor Hiç sebebi yokken susuyorum. Tanrı…
…insanlık tarihinin en eski sorularıyla baş başa bırakıyor. İşinizi kolaylaştıran yok; ne bir analoji, ne bir karakter elinizden tutuyor. Sonuçta geriye yalnızca bu üç soru ve kafedeki yabancılar kalıyor. Sahi, sizi buraya getir…
…n yazan elleri ağrıyordu ve gözleri. Evet, işi yazmaktı. Gücü de bu olmuştu. Otların arasından taş zannettiği karartı sonunda hareket etmişti. Bu bir kaplumbağaydı. Yağmur durmayınca o da durmamıştı artık demek ki. İnci defteri…
…kaç saati götürmüş olduğunu… pütürlü duvarlara dokunuyorum dar kapılardan geçiyorum meşale izlerine bakıyorum karanlık odaların aydınlattığı ve durmaksızın çarpan kalbimin üzerinde tutuyorum elimi… kaygan taş merdivenlerden deri…
Öykülerde bir karakterim var: Gurbet Hanım. Uzun yıllar boyunca pek çok isim denedim, pek çok yüz; ama bir süredir o kaldı, yalnızca o. Nedenini sorgulamadım. Sorgulasam, biliyorum, kendimi ilk yazdığım öykünün sayfalarında buluru…
gece karanlık bir bıçak gibi kesiyordu gözlerimi kan sızıyordu göğsüme kucağım kızıl bir havuzdu gördüklerimden… dilim sussa da konuşuyordu kalbim durmadan her atışında haykırıyordu bildiklerimden… dört nala durmaksızın koşan at…
…‘Arkadaşlarım’ deyip sahiplenmemeliydim onları. Hepsine, ‘Aynı şirkette olduğumuz çalışma arkadaşları’ demeye karar kıldım. En güzeli buydu. Radyonun sesini açmıştım, düşüncelerimi bastırsın diye. Kahvaltımı yaptım, bulaşıkla…
…cak kadar küçükken öğrendim zamanı Bir şeylerin olmayışına sadık kalmayı, Olanın yalanına kanmamayı, Sabahın, karanlığa olan sabır borcunu... Pencereyi bile yarım açtım. Sen, şimdi başka bir akşamdasın muhtemel Adımı eksiltme dil…