Rıhtım
Rıhtım Sözlük

bakıyordu

125 kullanım · 91 yazı

Arşiv eşleşmeleriGeçtiği yazılar

Makina

…nu. Kuruyan bedeni, küçük titreme ile bir yaprak daha attı. Yaprak soluksuz, yaprak ürkek ve çaresizce dalına bakıyordu. O götürecekti hepsini yurtlarına. Aniden gelen rüzgârı görmemişti dal, düşüncelerinden daha hızlı olan rüzgâ…

Ra-Han ve Dişsiz Adam

…için tercüme etti. Genel müdür yardımcısının iri kahverengi gözleri bu kez Ra’nın üzerindeydi, delici delici bakıyordu. Zaten at kuyruklu saçları ve biçimli yüz hatları ile tartışmasız en yakışıklı oydu masada. Bir yandan yemekl…

Çocuk, Güneş ve Uçak

…ocuk,Aklı hala o gürültücü kuşa benzemeyen kuşlarda.Hep uçuyorlar mıydı,Böyle havada? Güneş artık tam ortadan bakıyordu çocuğa.İşte tam o anda,Yakınlarda bir çocuğun Saçları boyandı kızıla.

Dilenci

…beyazlar fark edilmeyecek gibi değildi. Suskundu. Ne Allah rızası için yardım dileniyordu ne de gelip geçene bakıyordu. Bakışları sanki yolun karşısındaki binaları delip geçiyordu. Belki de kimsenin göremediği görünmezleri görüy…

Yastık

…aşkaları gibi değildi. Babamın marangoz atölyesinde usta olarak çalışmaya başladığı ilk günden beri yumuşacık bakıyordu bana. Ne zaman kaynaştık, ne zaman evlendik hiç anlamadım. İkinci babam olmuştu. Tıpkı annemle kardeşim gibi…

Gerçek

…sular damlaya damlaya ve ayaklarının çıplak olmasına aldırmayıp gözlerini dikmiş, tam karşıdaki iki katlı eve bakıyordu. Evin önüne geldiğinde kapı aralığından gördüğü şeyi avazı çıktığı kadar haykırmak istiyordu. Onu terk etmeye…

Koza Mevsimi

…çeride, dedesine baktı bulamadı. Odayı ilkbahara çevirecekti çeviremedi. Tekrar döndü odada ve görmediği şeye bakıyordu şimdi. Dedesi bir kozanın içinde, yüzü Asuman’a dönüktü. Aylardan ağustostu. Koza mevsimi gelmişti ama üşüyor…

Zamanın Kokusu

…on on yıldır sadece fotoğraflardan görmüştüm onu. Çok değişmemişti. Ne diyeceğimizi bilemez hâlde birbirimize bakıyorduk. Birden boynuma sarıldı ve hıçkıra hıçkıra ağlamaya başladı. Tıpkı, bir barajın dizginlenemez suyunun açılan…

İnsan

…gördüğünde verdiği tepkiyi ve korkuyu artık vermiyordu insan, çünkü artık kendine değil onu kendini gösterene bakıyordu. Nasıl gösterdiğine, nasıl yansıttığına anlam yüklüyordu. Onu sorguluyor, ona itaat ediyordu. Kendi gerçekler…

Martılar, İnsanlar ve İşçiler

…runun hemen önünde duran parçalanmış siyah kanadın dibindeki et parçaları hâlâ kırmızıydı. Dursun umursamadan bakıyordu. Benzer manzarayla defalarca karşılaşmıştı. Onu şaşırtan Serap’ın tepkisiydi. “Bu ne vahşet! Zavallı hayvana…

Yazarların gözünden

Sözceler

Tüm sözceler
Bu sözcük için henüz onaylanmış sözce yok.