2 kullanım · 2 yazı
…arken buluveriyorum kendimi. Eve varamayışım keskinleştiriyor bakışımı, öfkemi biliyor adeta. Dönüp duruyorum yapraklardan oluşmuş halkanın ortasında. Döndükçe başım gri paltom sıyrılıyor vücudumdan. Geçtiğimiz bayram yine hafif rüz…
…yüzü de hüzünlüydü, saklamaya çalışıyordu ama başaramamıştı; yağmur çiseliyordu. Serin bir sonbahar akşamında yapraklar, rüzgar ile olan sonsuz danslarına devam ederken bir yandan da sessiz bir şekilde olacakları izliyorlardı. Ka…
…şturmacasında, tabiat bazı gerçekliklerle somutlaştırıp önümüze seriyor zamanı. Doğmak ve ölmek gibi, dökülen yapraklar, solan çiçekler gibi, mevsimler gibi... İnsanoğlu her zaman aşırılıktan kaçmıştır. Sıcaktan da soğuktan da. E…
Şehrin duvarlarına sığınmış Güz yapraklarına benzer benliğim âvare bir gezginin sokaklarda savrulması gibi Güz yapraklarına benzer Yaşam savaşının harp meydanlarında Sığındığım bir kaldırım taşı kadar yalnızım Hüznün asıl sebebi ned…
…dönemlerini aklımıza getiren. Hepsi düşmüş dalından süpürülmeyi bekleyen vazgeçişler, yeni yeşermeyi bekleyen yaprakların ardından kopup gelmişler. Döküldüğü dalların dibinde yerini dolduracaklara bakar gibi dururlar, "Sen de bir g…
Varsın boyasın çevremizi kızılca sarıya, dökülen yaprakların ölüme çalan rengi. Elemler de mest eder ruhları gülüm! Bırakalım, kapılsın hicrana gönüllerimiz. Yeter ki, saklayalım o gönüllerde sevgimizi, kaybolmasın tutkumuz yaşam…
…iye yanlış sayıyorum her şeyi seninle seviyorum bardaklar doluyor boşalıyor bir başlangıca kavuşuyor sonbahar yapraklar sararıyor sen yürüyorsun hayaller kuruyorsun geleceğe dair ve geçmişe ait şimdi bir odada oturup beni bekliyo…
…m. Şeytan dürttü derler ya. Bakmaz olaydım. Başlarında geniş kenarlı şapkalarıyla koca koca çiçekler, dallar, yapraklar çizmeye başlamışlar bile kapıların üstüne. Hani bir gün önce “Merak etmeyin muhtar hanım, eski ahşap yapıları…
…vetini Ağaç köklerinden bağlı ve tutsak Yıldızlara bile anlatamaz derdini. Sessiz bir keder umutsuz bir dilek Yapraklarının hışırtısında kaybolup giderdi. Kaldı rüyalar gerçeğin gölgesinde Ne rüzgâr anlar ne kuşlar Ne dağ bilir şimdi…
…apağını. Odayı, yıllardır özgürlüğüne kavuşmayı bekleyen defne yaprağı kokusu sarmıştı. Kurumuş parçalanmıştı yapraklar, eline aldığında un ufak oldular. “Hayatım da böyle ufalandı gitti” diye düşündü. Açmaya eli, bakmaya gönlü v…
