…Ama Woolf, tam dozunda kullandığını tasvirleriyle insanın boğulmasına bir kez olsun izin vermiyor. Bu kitabı yalnızca gözlerinizle okumuyorsunuz zaten, beş duyunuzla anlıyorsunuz içeriğini. Karakterlerin koştukları kırları, şeh…
…lmamız için yetmiyor. İç huzurumuzu sağlamıyor. Akşam başımızı yastığa koyup kendi kendimize kalınca ne kadar yalnız ve aciz olduğumuzu anlıyoruz. Olduğumuz değil olmaya çalıştığımız kişiliğin hayatı bizi fazlasıyla yoruyor. G…
…mlar gülüşüyor Aptal çocukları bihaber oynaşıyor Adam ise yattığı yerde can çekişiyor Gittikçe yüzü morarıyor Yalnız değil orada Görüyorum, sosyetik şeytanlar toplanmış Soytarıyı andıran vücudunun etrafında Aklına giren sonsuz…
…r, beni sesten ve insan yığınından uzak, hoş bir yer istemeye itmiş, bunun için aylık ödeyebileceğim miktarın yalnızca otuz beş kâğıt olduğunu çekinerek söyleyebilmiştim. Bu zamanlarda aylık otuz beş kâğıda değil ev, ufak bir ku…
…onra sensizlikten... Seni özlüyorum Müjgân, çünkü sende; ben çaresizliği, ben bilmişliği, ben sessizliği, ben yalnızlığı, ben sevgisizliği, ben somurtkanlığı var. Şimdi yarım kalmış matematiksel bir problem gibi çözülmeyi bekliyor…
Sonsuzluğun bir ucundan bağırıyorum. Hiçliği, kimsesizliğe buladım; Yalnız ikindilerde sayıklıyorum, Güneşin çığlıklarını sayıyorum. Simsiyah ufuklar cezbediyor, Hatırladığım bir sona çok yakınım. Toprak beni seyrediyor, Tökez…
…İncinirdi kimi zaman, incinmemişliklerden. Aldırmadan devam edemezdi körpe yoluna. Fakat durakladığı yerler, yalnız durak sayısını arttırırdı, içinde böylesine bir yolculuk aşkı varken. Yorulurdu bazen kar tanesi, uzayan kış…
…e dikkat çekiyor. Kitabın giriş bölümünden, Aziz’in karakteri hakkında yeterince bilgi sahibi oluyoruz. Aziz, yalnız bir gençtir. Yazarak kendinden ve dünyadan uzaklaşmaya çalışıyor. Kendinden nefret ediyor. “…Böyle yaşlanacağ…
…uygusuz, uyuşuk bir kitle yaratılmıştır. Bireylerin birbirleriyle iletişimleri kısıtlı olduğundan korkunç bir yalnızlık vardır. Sahte bir erinç içinde bu insanlar hür olduklarını sanmaktadırlar. Geçmişlerini bilmemektedirler. Dev…
Yıkılıyor duvarlar çöken düzenlerin üstüne Kimsesiz bir çocuk gibi yine çaresiz yine yalnız Kimse görmüyor, kimse duymuyor Gel desem bul desem gör desem Ne yetişir bir hayatın sonuna Bir yüzüme bakıp bir yüz çevirip bir yüzüst…