6 kullanım · 6 yazı
…edersin. Söylemeye gerek bile yok, çok can yakmış adamlarız biz. Canımız yansın istiyoruz o yüzden. Yansın ki yaktığımız canların yaktığı canımız rahat etsin. Bizim olana kaldırdığımız toynaklarımız cezasını çeksin. Çeksin ki y…
…m. Barın orta yerindeki masaya oturup bambaşka bir içecek sipariş etmişti. Ses tonu kaba, hareketleri sertti. Yaktığı sigaranın külünü dökerken kül tabağına sert sert vurması canımı sıkmıştı. İçkisini bir an önce içip evine git…
…m. Ne yapmam gerektiğini biliyordum; ama nasıl yapacağım konusunda bir fikir yürütebilmiş değildim ve üstelik yaktığım sigarayı aldığım derin nefeslerle çabucak bitirmiştim. Biten sigaramı bir başka sigarayı tutuşturmak için kul…
…şeyin var olması, hepsinin toplanıp onun gözlerinde yansıması. İki farklı dünya arası karanlık yolculuklarda yaktığımız kısa far, bir gezegenin yörüngesinde oluyor rüzgâr. Bu kendimizin kendimize yansıması, karanlıklara ışık tuta…
…dınlığın içinde kaybolmuş. Geride kalan karanlığı daha da koyulaştıran beyazlığın orta yerinden yaşlı kadının yaktığı ağıt yükselmiş. Toplantı salonundakiler işittiklerine inanamasalar da, ‘rüyadaki çözüm yolunu denemekle ne ka…
…a doğru. Alışıncaya kadar çok çekmişti o bardaklardan. Yürürken sık sık dudağını yakıyordu. Yine de, dudağını yaktığını söylemek yerine ortama ayak uyduruyordu. O günleri anımsadığında dudağına dokundu; alev alevdi. Pencerenin ar…
…gittim. Yere döktüğüm mercimek çorbasına ağlamamı, soğanları diri kalan taze fasulye yemeğini, fırında unutup yaktığım keki, arkadaşlarım geldiğinde gülmekten ağladığımız kahve sohbetlerimizi düşündüm. “Necdet!” diye seslendim.…
…maktı niyetim. Arada bir Mesut’a ne yapıyor diye bakıyorum. Münevver’i ne kadar sevdiğimi anlatırken Mesut’un yaktığı ikinci sigaranın dumanını kokluyordum. Mesut’un bu ilişkide ne kadar önemli olduğunu hatırlatıyor bu duman ba…
…ek için odaya girdiğinde; çocukları, kocası ve o gereksiz kadın hiçbir şey olmamışçasına, sobasını kendisinin yaktığı odada sıcacık uyumaktaydılar. Demek saatlerdir orada öylece yatıp kalmış ve hiç kimse kendisiyle ilgilenmemiş…
…yana iyice harlamasının nedenini bilmem. Belki bir nebze rahatlatır umudu ve içimize akıtmamızın bizi daha da yaktığını görmemizden mütevellit, bu kez dışımıza akıttığımız gözyaşlarımız henüz yüzümüzden uzaklaşmadan acı bir serin…
