365 kullanım · 227 yazı
…ndırdığımız duygu türlerine bırakmaktadır yerini. Kısaca özlemek iyidir ve aynı zamanda özlemek kötüdür. Hadi su içelim… -Vol.2- Kar yağınca ardına gelen don kadar enfes bir şey yok bu hayatta. Var olan bütün güzelliği kar…
…aktan daha çabuk öğrenir olduk. Kimin kanı daha kırmızı davasına düştük… Yaşamayı unuttuk. Mevsim kelimelerin susuz kaldığı Suların ise kirli aktığı bir mevsimdi Ve ben kime yanayım bilmiyorum… Yazan: Dilek Avanaş
…Akmıyordu kan bir süre, Ve sonra aniden boşalıyordu bir dereye... O derede yetişen insan larvaları, içtiler, sustular, bildikleri kadınlar ve erkekler gibi suskundular Zulüm bekçisi gülümsüyordu... Karlar içinden geleni görene…
…ertlerimizden biri olan kimliksiz göçmen hikayelerine gizli kapaklı, el altından yani “clandestino” bir bakış sunuyor. Çocuk ya da genç sıfatıyla anacağımız oyuncular döktürüyor. Standart meksikalı rollerinin aranan ismi G…
…a ve bu sistemin en önemli aktörleri haline gelmişlerdir. Sermaye kentlerinden sonra ortaya çıkan eşitsizlik, suç, köhneme, kirlilik insanları kent içinden kaçmak yerine ''tüketimin öneminden kent yaşamının inşasına'' doğru…
…lmadığı dünyada büyü çok önemli bir konumda (Feyler bu konuda tek istisna sayılabilir. Fakat onların da insan suretine ne kadar benzediği düşünülünce bu detay göz ardı edilmiştir). Büyü -ya da diğer bir deyişle sempati- ke…
…celerini kontrol edebiliyorsun. Ya bundan haberdar olanlar? İçinden hiç acıma duygusu geçmiyor mu? Bu onların suçu mu yoksa gözlerindeki körlüğün nedeni olan insanlar mı? Annesi mi? İşsizliğinden dem vurmaktan bıkmayan babas…
…m 1987 tarihinde, beşinci kattaki evinin, yatak odası penceresinden atlayarak intihar eden Nilgün Marmara’nın sunulması amaçlanmıştır. SONUÇ Rivad Deva , I need to find you now… Mutlak devlet hakimiyetini sağlamak için 13.000 den…
…00 gün yetecek yiyeceği, bol bol güneş enerjisi ve depolamak için hidrojen yakıt hücreleri, oksijen vericisi, su arıtıcısı, Hab çadırı var. Fakat dünya ile olan bütün iletişimini kendisinin mahsur kalmasına neden olan fırt…
-Buzdan bir elbiseydi zaman... Kimine yalnızlık... Banaysa isyandı- Dünya terini siliyor kalemimin ucunda Susamış rüyaların parmaksız elleriyle Bir çocuk yüzünü yüzüme üfleyince Üşümüş sevgiler... Tırnaksız... Kanıyordu
