46 kullanım · 38 yazı
…a çıkaran eylemleri yok etme, yalnız bırakma eğiliminde. Ancak eninde sonunda bu kitlesel davranışlar zamanın ruhuna göre değişecek, eski düşünce tarzını benimsemeye devam eden insanları, eylemleri eleştirmeye, devre dışı bır…
…ğinin kanını taşımaktan duyduğum azap beni öldürüyor kardeşim, bu ıstırap beni günden güne çürütüyor. Ruhumun ruhunla tamamlandığını hissederdim yanında, yanılıyormuşum. Bizim ruhumuz zaten iç içeymiş. Bu dört duvar birçok bede…
…bediyor, bildiklerim nefes almayı unutuyor, zihnimdeki uçurumun kenarından birer birer süzülüyorlardı. Ölümün ruhumdaki ayak seslerini duyuyor, inançsızca odağımı değiştirmeye çalışıyordum. Üzerinde oturduğum bank bile sanki kalp…
…bir parfüm müydü?" deyince kalbimin orta yerinden vuruldum sanki. Soğuk çiviler daha da saplandı her yanıma. Ruhumdan ayrılan bir parçam olduğuna inandığım küçük bir kız elindeki kanlı hançerle suratıma acıyan gözlerle baktı. E…
…e, akışın bir parçası olmayı kabul ettiğinde, varoluşun özüne dokunur. Bu metin; insanın zihnini, bedenini ve ruhunu tanıması, kendini dönüştürmesi ve sınırlarına meydan okuyarak yaşamla esnek bir şekilde dans edebilmesi için…
…, ey ölüm!” Bir kadın geçti edebiyattan. Yeri doldurulamayacak ve yeni ufuklar açan. Yazdıklarıyla, acı çeken ruhuyla, karışıklıklarıyla ve aşklarıyla. Her kadın gibi. Her kadını temsilen. İyi ki vardı. Geriye, okudukça güçlend…
…sı, kendi kendine açılan ve kapanması mümkün olmayan bir yaradır bana göre, edebiyatın ve edebiyat severlerin ruhunda. Benim için öldüğü yer hala kıpkırmızı bir sokaktır bu yüzden. Çünkü o kelimelerin emzirdiği gerçek şairle…
…, kalmaz hiçbiri. Çırılçıplak kalırsın, bedenin çıplaklığı doğaldır da ya ruhun ki? Hiçbir adam değerli değil ruhumu çırılçıplak ortaya koyup görmesine dokunmasına izin verecek kadar. Ruhun çıplaklığı 'üşütür' beni. Bu yüzden…
…ıştı her şey birbirinin peşi sıra. Fazlaca düşünmenin, hatırlamanın, o “an”a geri dönmenin sancısı yankılandı ruhumun kıvrımlarında. Bir dağ gibi büyüdü içimde. Kolay değildi silkelenip bir anda kendime gelmek. Kolay değildi bu…
…arında, kim bilir kimlere satıldı naftalinli düşlerim Bedenim neden bu kadar karanlık? Palas pandıras atılmış ruhum bir ateş kütlesi Ocakta unutulmuş ıhlamurların, yanığı var yüreğimde Sokakların, kalbi kırık lambaları gibiyi…
