1 kullanım · 1 yazı
…a köşe bucaklarda ilk ben alsam yenilgileri ne âlâ. vücud denen kuyudan doğrulmak kaybolmak kenan çöllerinde. perişan olmuş ren geyiklerine kelime öğretip kandırarak sürmek seher vaktinde açıp içimizi uçuyoruz, buz tutmuş vahal…
…olmazdı o toprağın kokusuna. Sonra… Ah! Makineleşmek! Özgürce kök salan çiçekleri tutsak ettin. Güzellikleri perdeledin. Betonlaştı dünya ve ruhlar. Önce bahçeden saksıya, sonra saksıyla salona taşındı çiçekler. O günden beri ne…
…lerimizi gerçekleştiriyorduk. İtiraf etmeliyim ki bir oğlun babası ile içki içmesi kadar baba oğul ilişkisini perçinleyen bir şey olamaz, hiç kimseyle bu denli keyif aldığımı hatırlamıyorum. Üniversiteyi şehir dışında kazandığım iç…
…aynı. Hep aynı koltukta, senin oturmayı en sevdiğinde, ben oturuyorum şimdi. Güneş, sinemada makine odasından perdeye yansıyan projeksiyon ışığı gibi güçlü, halının üstüne vuruyor. Evin tozları serseri ve aheste dolaşıyorlar ış…
…lçık hayallerim. Başımın üstünde telaşlı bir hanımnine, Kestane taşısın kuzineye. Bazen huysuz bir kuş konsun pervaza, Bazen varlığımı hatırlatsın bu rutubetli hava.
…ğimi sende gördüm, Bir gün sabah sabah hadi İzmir’e desem Gelir misin? ( Turgut UYAR şiirlerinin adlarından ) Perdeli 8.10 vapurundayım Cigarayı attım denize! Biliyorum sana giden yollar kapalı, Bizimki mevsimsiz tomurcuklanan…
…orum dombıramı, Giryan kalıyor geriye, bir tek giryan. Dahası boş cennet, boş düzah, Dem akıyor zulmette, şem perişan. Bir içtenliktir, yazılıyor nameler, Seher vaktine, yâd ediliyor zerrin kadeh çiçekleri. Baran başlıyor derke…
Bu sonbahar Her tomurcuk bıkkın sensiz Şarkıları kuşların perişan Boynu bükük çınar sessiz Her zerresi yürekten taşan Yağmur değil Biziz, biz Bu sonbahar Damla damla kefen gaflet Geçen bahardan yadigâr Küçük elleriyle saadet Bi…
…ya kadar müzik filmlere eşlik ediyordu. Gösterimciler, at kişnemeleri, tabanca atışları vb. efektler ekliyor; perde arkasında oyuncular diyalogları seslendiriyordu. Önceki yazıda belirttiğim, Japon Kabuki Tiyatrosu geleneği,…
…rın yüzlerinde bu zoraki gülümsemeden var çünkü. Hepimiz bu teselli dolu, yalancı gülümsememizin ardına kalın perdeler çekiyor ve içerideki karanlığımızla baş başa kalıyoruz. Bu gülümsemeler yol boyunca bizim en çok kullanacağım…
