…ış, adım atılabilecek her yer buz tutmuş gibi. Yere düşüp, kafamı bir yerlere vuracağımı ya da dinlenmek için oturduğum bir köşede, donarak ölebileceğimi düşünüyorken; sağımdaki apartmanın giriş merdivenlerinde sızmış bir şarapçı…
…aşağı inmesini söyleyen kişiydi. Ophelia durdu, yüzüne bakıp gülümsedi. "Nasılsın?" diye sordu. Fakat yerine oturmayan şeylerin olduğu kesindi. Nasılsın sorusuna cevap vermeden önce neden buradaydı ve dört katlı muhteşem binasın…
…evin içinde bulunduğumu fark ettim. Ne zamandan beri buradayım, bilemiyorum. Milyar yıl var, aynı pozisyonda oturmaktan öne doğru hafifçe yıkılmış olduğunu hissettiğim başımı dikleştirdim. Sonra kafamı kıpırdatmadan gözlerimle od…
…iyor, kulak veriyorlar ihtiyara. Onlar da bu akşam kendi çocukluklarına doğru bir yolculuğa çıkmışlardı. Yere oturup dizlerini göğüslerine doğru çekiyorlar. İhtiyarın gözlerini diktiği karanlık göğe dalıp gidiyorlar. Ra ile Ha…
…i unutmaya değer her şeyi tüketmiştir.” Ezgi’nin fikir dünyasındaki hayati ve büyük taş, derin bir çukura tam oturdu. Pos bıyıklı, neredeyse büsbütün kel bir adamın çatlamış dudakları zihnini kıpırdatmıştı. Aynı anda hem rahat…
…i. Öyle olsun bakalım.” Çetin ellerini çenesine dayamış öylesine oturuyorken ensesinde bir bakış hissetmişti. Oturduğu yerden sokağın bir kısmını görebiliyordu. Ellerinde poşetlerle Aslan ve en büyük ablasıydı geçen. Aslan’ı da,…
…ank bile sanki kalp atışlarımın dünyanın zeminini delercesine attığını duyup huzursuzlanıyordu. Bir süre daha oturmalıydım. Denizden gelen her bir damla su yüzüme anlık bir gülümseme yayıyordu. Bir kere daha anlıyordum, o ufacık dam…
…çeği olabilir miydi Asuman ya da kozasından çıkamayan kelebeği? Asuman, saksısının dışında ama tam da yanında oturuyordu. Yürüyemiyordu ama ilk saksıdan çıkışı değildi bu. 5 yıl önce babaannesini uğurlarken de çıkmıştı saksıdan. Y…
…ben, bakamam o tencerelere, tabaklara. Dokunamam boyaları dökülmüş ahşap şekerliğe, çay içtiğimiz bardaklara. Oturamam o sandalyede, yüreğim buna dayanmaz,” diyememiştim. Ama o anlamıştı yüzümden. Hep anlardı beni. Bir bakışımla…
…inden geçip arzulanan dile çevrilmişti. İkisi de rahatlamıştı. Serap önce davrandı, iş çıkışında bir yerlerde oturup bu güzel anı kutlamayı teklif etti. Üstelik kutlamayı hak eden bir haberi vardı. Tayfun’u merakta bırakmadı.…