…lvesi ya, aynı duyguları sana defalarca hissettirmez gibi geliyor geçen zaman ve tozlu raflardaki duygularını oradan çıkarıp hiç üflemem sanıyorsun. Canım, bu öyle büyük bir yanılma ki, inanamazsın. Yaşantımız neye evrilirse e…
…beni. Benim gibi milyonlarcasının olduğu, bin kumsal dolusu cam. Yalnızlık duygusundan usandığım için bu yeni ortamımda çok mutlu olacağımı umdum. Zaman geçti; umduklarım, gördüklerime yenik düştü. Hepsinin aynı olduğunu gördüm ö…
…min rahmine dönmek, her şeye yeni baştan başlamak istiyordum. O gün, o yatağın üstünde, düşünceler girdabında oradan oraya savruluyordum. Kısacık yaşamımı, gözden geçiriyordum. Her şeyi ya yeni başlamış buluyor ya da yarım kal…
…n her detayında, her insanda, her hareketinizde, her ideolojinizde ya da her “Asla!” dediklerinizde koyun tam ortaya ve sorgulayın. Unutmadan; ne yazık ki ben de normal bir insan olmaktan öteye gidemeyeceğimi anlıyorum. Çünkü…
…ete ve ölüme düşüren yüzünü göstermeye orada da başlamıştı. Mahallelerinden birkaç tane eli silah tutan erkek orduya katılmak üzere gitmişti bile… Kalın kartonları alta doldurdu, kalan gazete kâğıtlarını da üstten bastırarak a…
…mem ama şişirdikçe şişiriyor. Yanaklarımdaki baskı, karşıdaki adliyenin sorgu odalarındakine eş. Çemberin tam ortasındayım. Yirmi-otuz göz her santimetre karemi hafızalarına kazımakla meşgul. Dağın başında değilim diyorum içimden. B…
…aşça doğruldu, uzun süre gözlerini tavanda gezdirdi; bu ona, kızı için yaptığı salıncağı hatırlatmıştı, hızla oraya yöneldi. Önce her şeyi hızlı bir şekilde kontrol etti, unutmuş olduğu bir şey vardı, hemen mutfağa gitti. O k…
…eyeceğini anlamıştı. Karşısındaki duvarda neredeyse duvarın yarısını kaplayan kocaman bir duvar halısı vardı. Ortasında bir geyik, geyiğin etrafında da bir sürü ceylan vardı. Mavi bir su birikintisine eğilmişti kimisi. Uzaklarda…
…eylem var yalnızca; uzaydaki herhangi bir noktayı belli belirsiz hacmimle doldurmak ve ölüme inat edercesine ortamdaki havayı sıkılmadan teneffüs etmek. Hayatta olmak yetmiyor insan olmaya. Ağaçların kenarındayım; alınları kırış…
…araya demir atarsın Kara senin seçtiğin toprağındır, tohumlarını saçar, nam salarsın Zamanla toprak, bir deli ormana, sen ormanın büyülü kokusuna, kendi çiçeklerinle karışırsın Artık Portakal mısın, Kiraz mısın, Nar mısın, Çın…