21 kullanım · 13 yazı
…adamın arkasından kapıyı kapatır kapatmaz gözümden bir damla yaş düştü, ederi on sekiz mandal ve bir kırmızı leğen olan bir damla. Damlayı silmek için elimi yanağıma götürürken ellerimin yeniden titremeye başladığını fark et…
…ve öngörülebilir oluyoruz, güvenli bir yaşam bu, kendini tekrar eden ve zamanı tüketmenin ayırdına varmadan ilerlemekle gerçekleşiyor, aynı işleri defalarca yaparak uzmanlaşan, ustalaşan, belirli bir çerçevenin dışına çıkınc…
…naltılardan kurtulmayı deniyordum Denedikçe şükür güzelliği iniyordu parmaklarıma Ben umutla kanat çırpan her leyleği kendime benzetiyordum. Zaman üzerimde ince ince çizgiler oluşturuyordu O kadar inceydi sadece ben görebiliyor…
…yaptığı sorgulamalardan alıyor. Ekim ayının sonunda, hatta tam Cadılar Bayramı gecesinde okunmak için oldukça leziz ve bir o kadar karanlık bir “novella” sunuyor bizlere. Son sayfayı çevirdiğimizde ise, şiddet ve hayallerle ö…
…ı beni. Gerçekte su buharından başka bir şey değildiler oysa ki. Bir süre tavanı seyredip durdum. Hatalı boya lekeleri çarptı gözüme. Evet, dünyaya hoş geldim. Ne vardı daha çok kalsaydım rüyamın içinde. Kendimi uyandırdığı için…
…san Milleti fakruzaruret içine düşmüşken Görmezden gelip rahat uyur mu? Bir güvercin bir ağaç gölgesi ararken Leylek yuva için ağaç üstüne konarken İnsanlar şifa için bir zeytin dalı isterken Vatanını seven bir yaprağa dahi kı…
…r, dizlerine battaniye bile ayarlardı Ankara’nın soğuk gecelerini hissetmemeleri için. Sonra gelsin gazozlar, leblebiler, tabii olmazsa olmaz çekirdekler. Işıklar sönünce elindeki mendillerle ağlamaya hazırlanmış seyirciler arasın…
…yakılır? Kimin burnunda tüteriz? Korkma! Derim kendime. Burada bir şeyler durur; Masada yarım kalmış bir çay lekesi, Kitap arasında unutulmuş bir otobüs bileti, Birkaç cümle, araya sıkışmış şarkılar... Hepsi, hepsi orada duru…
İşte akın akın geliyor insanlar. Yurt dışından bile. “Şehir hayatında bunalmışlar için ne büyük nimet burası, diyorlar. Nimet deyince en çok ekmek yapmaya özeniyor bu şehirliler. Fırınların içine düşecekler neredeyse. Bi
Lekeli elleriyle kaldırdı ceviz sandığın kapağını. Odayı, yıllardır özgürlüğüne kavuşmayı bekleyen defne yaprağı kokusu sarmıştı. Kurumuş parçalanmıştı yapraklar, eline aldığında un ufak oldular. “Hayatım da böyle ufalandı git…
