9 kullanım · 8 yazı
…yahlara bürünmüştü; tişört, pantolon, çorap. Tişörtte en sevdiği grubun adı, büyük harflerle: METALLICA. Jöle kutusunu açtı. İşaret ve orta parmağıyla aldığı jöleyi sol avucuna sürdü. Avuç içlerini buluşturdu, yavaşça ovuşturd…
…asıyla sokak sokak geziyordu. Eski gazeteler, eski kitaplar, defterler, fotoğraflar; yeni alınan televizyonun kutusu, çamaşır makinesinin kutusu… İnsan, yeniyi de eskiyi de aynı yere koyuyordu. Yaşanmışları, hatıraları; yaşana…
…ne geldiği zamanlar. Ofiste, kahverengi deri koltukta oturan kadın an itibariyle ağlamıyordu, önündeki peçete kutusuna rağmen. Ama eski ve grileşmiş bir anıdan gelen kendi ağlama seslerini duyuyordu. Hıçkıra hıçkıra ağlıyordu ge…
…alabildiğince para avuçlamıştı. Fırından çıktıktan sonra evini izlemekle suçladığı evsize rastlamış ve yardım kutusundan çaldığı paradan birkaç lira vermişti. Kendisini gören mahalle sakinlerine “herkes benim gibi yardımsever olma…
…ulan, ara hemen getirsinler! (Bin atlı Akınlarda Ogün çocuklar gibi şendik! Görecekler gardırobu da, ayakkabı kutusunu da, parayı da, ağacı da, meydanı da! Ülkeyi sahipsiz, Başkan'ı da arkasız sanıyor pislikler!) Filiz Akın'ın b…
Apartmana girer girmez posta kutusuna baktın. Bir şey beklediğin için değil. Alışkanlık işte. Malum su, elektrik faturaları falan gelmişse diye. Birkaç el ilanı atmışlar kutuya. Hepsini toplayıp merdivene bırakırken fark ettin b…
…dırma yarışına girdiler. Bu şehre yakışmadığını düşündükleri sefaletin fotoğrafını çektiler. Kadının biri çöp kutusunun başına oturmuş balık restoranlarının attığı çöpleri karıştırıyordu. Yanında lime lime giysileriyle kız çocuğu…
…inin seslendiğini duymuşlardı. Nuriye kapıyı açtığında teyzelerinin oğlu Galip’i, elinde plastik bir dondurma kutusuyla bekler bulmuşlardı. Galip donuk bir yüzle içeri girip, “Annem kakaolu kek gönderdi size,” dedi. Kutuyu Nuriye…
…plastik kabı çıkardı. Pilav üstü dönerin yanındaki közlenmiş biber ve domatesi gördüğünde ağzı sulandı. Ayran kutusunu aldı, çalkaladı. Yemeği bitirdiğinde ne var ne yok topladı, poşete doldurdu. Rehavet çökmüştü. Kendini koltuğ…
…çin. Akşam olunca benim hissettiklerimi mi? Onun karanlığının uzantısı mıydı bizimki? Düşüncelerim, “Konserve kutusu gibi sıkış sıkış kalıverdik tramvayda,” diyen oğlumun sesiyle bölünüyor. “Ay!” dememle bir acı su yükseliyor…
