…a unuttum! Ne yüceymiş annelik, Kan donduran soğuğu, yokluğu, açlığı Kaybetmeyi unutturup da gülmeyi öğreten, Kimse olmasa da onun varlığıyla tekrar doğup Yumuk ellerinin yüzümü okşamasıyla neşe bulup Koynuma girip sıkı sıkı…
…ı mı sokak çalgıcılarına? Onlara da uğurlu geldi mi?” Niyetim çok sarhoş olmaktı. Olamadım… Haykıramıyorum da kimseye, öylesine sus pus… Taksiye yürürken yol titredi biraz, o kadar… “Hadi, görüşürüz hadi yarın sabah. Oğlum alar…
…ucaklayacak; sen düşüp kalkarak, durmadan ve yılmadan her geçen gün biraz daha çok seveceksin… Zira sevmekten kimseye zarar gelmeyecek. Bileceksin ki, kimine göre bu ahmak dünyada seni en çok sevgi kurtaracak. Yazan: Ebru Kadak
…n bir kız genç kızmış. Köyün bütün delikanlıları peşindeymiş. O ise bir afra, bir tafra salınırmış ortalarda. Kimseleri beğenmezmiş. Güzelliği saraydan bile duyulan bu on beşlik Çerkez kızı, oradan bir paşaya gelin gitmiş. Olmuş…
Kimseye nerede olduğumu söyleme, dedi Söyleme. Geç kalan mektubu da söyleme Yatırmadığım faturaları da söyleme. Kuşlar gelmiş bahçeye, dalları kemirmiş Söyleme Yoksulluk ve yoksunluk arasındaki ince çizgiyi irdeleyecekler Bırak…
…ştu buradan yol almadan önce. İmam olmadı diyeydi belki bunca leke. Şarabıyla kaldı, cebrinden sanki kime ne! Kimsenin cesaret edip soramadıklarını sorandı o soran. Cennette huri diye semaya al açmayıp Niyetinden şaşmayandı o, n…
…üyorum. Hem de Gülseren yüzünden. Onun bizim evimize gelmesini, annemin yerini almasını hiç kabullenemiyorum. Kimseye annemmiş gibi davranmak zorunda olmadığımı babama asla anlatamıyorum. Eski günlerimizi çok özlüyorum. Ne okul…
…atakta daha çok yatar olduk. Bir gün beni kucağında severken canımı çok yaktı. Aynı kucakta beni teselli edip kimseye söylememem için söz aldı. O akşam birinizden biriniz bende olmayan beni fark edip en azından ateşler içinde y…
…kalbinin buna dayanamadığı ve bu yüzden öldüğü doktorlar tarafından ileri sürüldü. Buna anne babası dâhil hiç kimse inanmadı. İnanmamak için ise tarihi öne sürdüler. Yazan: Rıdvan Orhan
…ertçe burnunu çekti. Böylece o “tsıh!”, hayatın doğal akışında yer almış olacaktı. Tüm bunlar minibüsteki hiç kimsenin umurunda olmadı. Kendisi hariç. İneceği yere vardı. Tüm soğukluğu, çirkinliği ve tekdüzeliği ile güneşin bile…