54 kullanım · 45 yazı
…üşmesine çağrıldı. Hepsinden eli boş döndü. Sonra… Bekledi. Bekledi… Aylarca görüşmeye bile çağrılmadı. Umudu kalmamıştı. Ne iş olduğuna bakmaksızın çalışmaya karar verdi. Tekstil atölyesinde günü kurtarmak istedi, olmadı. Markett…
…geçecekti. Yanında kimse yoktu. Olsa da, ‘gitme’ demezdi herhalde. Kendisinin de kendine ‘gitme’ diyecek hâli kalmamıştı. Ona ‘gitme’ diyecek tek kişi, sevgilisi, aylar önce, ‘gidiyorum’ demişti sadece. O gün sevgilisinin ardından…
…bastım gittim yurt dışına yaşım yirmi çok ağladı 'gitme' diye, canım ya ne saflık, geri geldiğimde Şule filan kalmamıştı, aslında vardı ya Şule, ışık kalmamıştı. Kızgındı, kırgındı ve ışık kalmamıştı!'' ''Rahat durmamışsındır sen!…
…her şeyin yerli yerinde kalması beklenemezdi- aynada kendini zor tanıyordu artık, eskiye dair en ufak bir iz kalmamıştı, ne yüzünde ne kalbinde. Yıllarca diyet yapıp spor salonlarına gitmişti incecik olabilmek için, en büyük takı…
…ek zor değildi; onu, Serap’ı düşünüyordu. Artık duygularını açma, aşkını ilan etme vaktinin geldiğine kuşkusu kalmamıştı. Fakat nasıl yapacağını bilemiyordu. Her kapıyı açan kartvizitindeki unvan iş buraya geldiğinde çaresiz kalıy…
…aynı evde geçiriyordu. Beş yıl öncesine kadar her yıl şehir değiştirdiği için artık evim diyebileceği bir yer kalmamıştı. Ta ki Roma'nın Santa Apotoli caddesi üzerindeki bu evi bulana kadar. Eski mimari yapısı, ortasından geçen da…
…ın tayini çıktığını ve Mersin'den ayrıldıktan sonrasını onun da bilmediğini öğrendim. Artık yazışacak bir şey kalmamıştı. Öğrendiklerim, beni hem Olcay'a biraz yaklaştırmış hem de yine aramıza aşılmaz bir sınır çekmişti. Benim içi…
…deliğe itti. Silindiri yerine takıp çevirdi. Namluyu kafasına götürdü ve tetiğe bastı. Düşünecek hiçbir şeyi kalmamıştı.
…nde Kalplerin yuvasından çıkarılıp Bir kalaylı kapta yunması çitilenip Sonra itina ile yerine konması Olanağı kalmamıştır şu alemde Ve de Bu bilgiye eren bilgeler Şapkalarını asıp gittiler Onun içindir ki Kalplerini pek az kirletti…
…r. Çocukların hâline gülüp kendi arkadaşlarını anımsamıştı. Tırtıl Kamil, Onbaşı Niyazi, Süzgeç Adem… Hiçbiri kalmamıştı: ne çocukluğu ne de çocukluk arkadaşları... Çayından bir yudum aldı. - Bu günlerin kıymetini iyi bilin çocukl…
