10 kullanım · 9 yazı
…neyin savaşını veriyordu bunca zaman? Acının hiddetiyle yoğrulmuş hikâyelerin yitik kahramanları, düzene baş kaldırmış birer isyankâr sayılıyorsa şayet, ben en önden bayrak sallıyorum kendi payımdan kalanla. Acıyı kabul edebilme…
…ıyor gibiyim burası benim sokağım değil tanıdık yüzler geçiyor, telaşlı bedenlerin üzerinde tanımadığım eller kaldırıyor beni sevdiklerim nerede oysa birkaç saat önce ışıl ışıldı yıldızlar belki yakalarım uykumu diye balkona çıkmı…
…le insanın kendisiyle olan mücadelesi. Düşmek isteyen içerideki bir benle mücadele edip diğer benin onu ayağa kaldırması ile başlıyor süreç. Bu, belki de insanın en büyük sınavı. Çünkü en çetin savaş, insanın kendi iç dünyasında v…
Gökyüzü en tatlı maviliği ile gülümsüyordu insanlara. Fakat kimse başını kaldırıp bu güzelliğe bakmıyordu. Kendi işlerine o kadar dalmışlardı ki ne ışıldayan güneş ne de pamuk pamuk bulutlar umurlarındaydı insanların. Üzülmüştü…
…haykırarak makinist odasına çıktı. Kırdı döktü ne varsa. İndiğinde çakıl taşlarına vurmaya başladı kafasını, kaldırdı tekrar vurdu, tekrar, tekrar. Kan revan içinde kalan yüzünü yerden zorla alan Saim, bu kez sandalyelere saldı…
…yor her birinden. Anlayamıyorum, ne yapmış olabilirim onlara? Nasıl kurtulacağım buradan? Bir güç beni havaya kaldırsa ayaklarımdan tutup düşürecekler. Yok olmayı bekliyorum, toz olup ufalanmayı, buhar olup uçmayı… Bir an, küçüc…
Sırrın ve imkansızlığın kol gezdiği yamaçta Düştü toprağa kırdı kabuğu kaldırdı başını Büyüdü ve yükseldi vuruldu dağın koynunda Olmayan gözleriyle göğü delen o beyaz doruğa Ona uzak, ona soluk delirebilse delirecek karşısında.…
…ir nokta varsa eğer; o noktaya çok uzağız. Ve şayet; hedeflenen bir seviye tespit edildiyse, o hedefi ortadan kaldırmak için başlangıçtayız demektir. Dünya gezegenindeki eko sistemin ana teması: “Başlat – Devam Ettir – Sonlandır”…
Lekeli elleriyle kaldırdı ceviz sandığın kapağını. Odayı, yıllardır özgürlüğüne kavuşmayı bekleyen defne yaprağı kokusu sarmıştı. Kurumuş parçalanmıştı yapraklar, eline aldığında un ufak oldular. “Hayatım da böyle ufalandı gitti…
…alışamadı yeni sokaklara çünkü unutamadı çocukken hayal kurduğu köşeleri, ağaç tepelerini. Ne güzeldi Arnavut kaldırımlar, oynadığı parklar. Şimdi çirkin beton mezarlıklara dönüşmüştü anılar. Anılarda saklanan mekânlar. Evler. Aidi…
