Portakal Ağacı
…yosun vurur geç kalmış bir kıyıdan Mavisi ucuz botlardan yanaşır acil vapurlar Üşür ne garip ki evleri yanan insanlar Hayatımda hiç görmedim portakal ağacını Binaların arası soyulmuş kabuklar Sinirli burunlara vurur gün ışığı A…
…yosun vurur geç kalmış bir kıyıdan Mavisi ucuz botlardan yanaşır acil vapurlar Üşür ne garip ki evleri yanan insanlar Hayatımda hiç görmedim portakal ağacını Binaların arası soyulmuş kabuklar Sinirli burunlara vurur gün ışığı A…
…k yalnız ölüm gibiyim şu sıralar bir kaç namlu bırakıyorlar cami avlusuna, intihar yasaktır ve günahtır haşa. insanlık suçları işliyorum. tonla kan revan dolu sözlerim söylüyorum ve ölüyor kuşlar. bin harp kopuyor ışık soğuyor y…
…mızı çok farklı yerlere sürükleme riski olan yanlış kelimeleri seçtik." de diyebiliriz. Dedik de. Bıktık. Bir insanın temelini kuran "özgüven" olgusunu kaybettik. Yok olduk. Tekrar var olacağız. Beni cani bir birey gibi göstere…
…detayı unutmazdı ama. İşinde tam bir profesyoneldir yani, başarılı adamdır. Eh, bu kadar kusur olur elbette. İnsan her konuda başarılı olamayabilir. Nezahat'in evinde herkes profesyonel zaten, kendi dâhil. Ev kadınlığı da pr…
…lı yürüyor. Ela gözleri sisli dolunayın ikizi. Pembesi solmuş dudakları bilinen mısraları dillendiriyor. "Bir insanı sevmekle başlar her şey.."
…şan benim. Canım eve gitmek istemiyor.” Bir biralık daha ömrüm var. Sonra Sinan’ın başına kalırım. Sokaklarda insanlara haykırırım… “Siyah şapkalı, şarap dudaklımı gördünüz mü? Buralardan geçti mi? Para attı mı sokak çalgıcıların…
…ıldı. Göz kapaklarım artan sıcakla birlikte gittikçe ağırlaşırken, ani bir frenle birden öne doğru savruldum. İnsanların şivelerine sıkıştırdıkları sinir sözcükleri ve şoförün şaşkınlığı içinde yolun ortasında bir kız çocuğunun du…
…bırak. Mutlu olmayı bırak. Kitaplarım çok değerli deme, deniz kenarında bir kitabını bir başkası için bırak. İnsanların gözlerine bakıp, şefkat dilenmeyi bırak. Her şeyde bir anlam aramayı bırak. Soğuktan titremiş yoluna çıkan bi…
…mesine izin vermemekte kararlıydı. Arkasından söylenecekler aklına geldi. Ama bu kez aldırmadı. Şimdiye kadar insanların kendini yargılayacağı korkusunun esiri olmuştu da eline ne geçmişti? “En fazla, korktu, mücadele etmekten kaç…
Hava soğuk. Bunun tercümesi: kızarmakta burunlar. En saf hâli sergilenir insanlığın, Sağ ol Doğa Ana! Bir gün daha uyanmaya mecali yok güneşin. Yine peteklerin yanı dolu, Ağrılar peşin. Dumanlar yüze vurur, kalemler elde beslenir.…