Kahreden Pişmanlık
…den bir süre ayakta öylece kalakaldım. Çok geçmeden odanın kapısı açıldı. Önce bir hemşire ve ardından annesi içeri girdiler. Hemşire ona müdahale ederken orada olmama sebep olan annesi yanıma gelerek elimi avuçlarının içine…
248 kullanım · 190 yazı
…den bir süre ayakta öylece kalakaldım. Çok geçmeden odanın kapısı açıldı. Önce bir hemşire ve ardından annesi içeri girdiler. Hemşire ona müdahale ederken orada olmama sebep olan annesi yanıma gelerek elimi avuçlarının içine…
…çimden. Ama bu mahallede binaların sahte balkonlarındaki çiçekler dışında yeşillik yok. Tıpkı bazı insanların içindeki anlama boşluğu gibi: beden var, duygu yok. Hissedilen tek şey kendi başa gelenlerin ağırlığı. Neden böyle? Uz…
…fonum çaldı birkaç kez, açmadım. Sigara yakmadım. Kahvaltımı hızla yapıp yazı masama oturdum. Havanın kasveti içimdeki yazma coşkumu körüklüyordu. Elbette rüyamı yorumlayacaktım sayfalarımda. Ve işte başlıyordum: Gecenin kör vak…
…kundan severdim seni Kanasa kulaklarım kalabalıktan Sesleri ayırır seçerdim seni Evren genişliyor ve sığmıyor içim içime Evreni içime sığdırıyorum Sen bana sığmıyorsun Evrenim sensin Evim sensin Evren genişliyor ve Sığmıyor…
…durdu her fotoğrafta. Saim eve kapandı. Her şeye katlanırdı ama annesinin paçavra gibi kapının önüne konması içine oturmuştu. “Ne cesaretle geldin?” denmişti. “Alt tarafı yazlık sineması olan biri oğlun. Bir kızımıza bak, bi…
…diye öne atılır falan. Muhtarlığın şanı gider. Bizim Raziye’ye koşturdum, “Hemen lahmacun yapıyorsun en güzel içlisinden, dedim. Bir dediğimi iki etmez. Eli de hızlıdır. “Ayranları da kızım hazırlar,” dedi. Öğlen yemeğine tamamdı…
…aşka hiçbir şey. Vatikan, Tanrı'nın nefesini omuzlarında hissedebileceği tek yerdi dünyada. Bir hüzün kapladı içini. Dizlerinin üstüne çökerken gözlerini gökyüzünden hiç ayırmadı ve gözyaşları durmaksızın aktı kucağına... Say…
…dum da, ayda en az bir kez izlemeliyim diye. Bahsettiğim kişi Abbas Kiyarüstemi… Onca baskı ve kısıtlanmışlık içinde bu kadar doğal, bu kadar içten filmler nasıl çıkarabiliyor çok şaşırıyorum doğrusu ve de emeğini ayakta alkış…
…çığlık çığlığa neşe saçıyorlar. Ellerime bakıyorum, parmak uçlarıma. Krem iyi gelmiş. Her şey geçici diyorum. İçimde bir ferahlık.
…açmış çaresizliğini… Sonra hemen unuttu bunları. “Babam benim odamı hiç görmedi anne. Ne olur söyle de gelsin içeriye. Olur mu?”Şimdi nasıl kabul etmesin, nasıl “hayır, olmaz” desin. O an ki unuttuklarını, unutamadıklarını hatı…