Mektup
…uzurlu bir uykuya dalmıştım. Karanlıklar içinden yükselmiştim ışığa. Artık yalnız değildim. Birkaç saat sonra hayatımda her şey eskisi gibi olabilecek miydi…
…uzurlu bir uykuya dalmıştım. Karanlıklar içinden yükselmiştim ışığa. Artık yalnız değildim. Birkaç saat sonra hayatımda her şey eskisi gibi olabilecek miydi…
…arındaki bağ, ihanetten doğan yaraların ötesinde, bambaşka bir yakınlığa dönüştü. Zayren, Basira’nın karanlık hayatına bir denge, bir nefes olmuştu. Onun varlığı Basira’nın içindeki ağır yükleri hafifletiyordu. Her şey yolunda g…
…sıl? Babil’in bu bağlamdaki önemi ve sistemin çöküşünü daha derinlemesine incelemek gerekmez mi? Gevezeler’in hayat hikâyeleri düşünüldüğünde, yaptıkları seçimler anlam kazanıyor mu? Dahası, kuşkusuz romanın en güçlü yanı ola…
…ek ya da tokat atarsak “kötü adam” oluyoruz. İş işten geçtikten sonra yumruklaşmayı işten sayıyor ve toplumun hayatına renk katıyoruz. Ya da… Hatalarımızın farkına başkalarından önce biz varıyoruz ve kendimizi suçlamaya başlıyor…
…um. Öğrendikçe uyguluyorum. Bazen duygularım beni kendisi yönlendiriyor. Düşünmeden hareket ediyorum. Sanırım hayatın döngüsü bu. Gözlerimle görüyorum iyiliği ve kötülüğü. Ama bazen insanın içinde olan iyiliği ve kötülüğü, işte…
…acıyla nasıl baş edeceğimizi bile söylüyordu bize. “Anılar” diyordu, bize kalan güzel anılarımız ve tabii ki hayatta olanlar… Mektup elimde, bahçeye bakan küçük odamda, camın önünde oturuyordum. Önce kokladım zarfı ve göğsüme…
…anının derdine düşen insanlar yine bakmamışlardı yüzüne. Hava soğudukça paltolarına, battaniyelerine bürünmüş hayatlarına devam etmişlerdi. Kızgınlığı geçmiş, üzerini bir nem kaplamıştı gökyüzünün. Sonra ağlamıştı sicim sicim. Ardı…
…adi hanım, git oğluna kendi gibisini ara!”. Kadın, bu sözlerle büzülmüş, büzülmüş iki büklüm olmuştu. “Oğlum, hayatta olmaz bu iş, bilesin!” dövünmelerine, “Kaçırırım!” o zaman karşılığı veren Saim’e bunu yapacak zamanı ne kade…
…adı, çünkü hepsine takacak bir kulpu vardı! Artık taksa da duymuyor. Duymadıkça hepimize hınçlanıyor. Babamın hayatta yaptığı bütün hataların ceremesini çocukları çekti zaten. Kahvaltı için uyandırırken sıçradı. İçimde yine bir…
Hayat ve ölüm arasındaki ince çizgideyim. Bir sınır, dip, yol sonu, girdap, bir uç ya da dehliz… Etrafımı saran öfkeli kalabalığın nidaları arşa yükselirken kalbime çarpıyor. Zemin, ayaklarımın arasından kayıp gidiyor sanki.…